Różne urządzenia grzewcze mają specyficzne wymagania – co do miejsca instalacji, sposobu odprowadzenia produktów spalania oraz wentylacji.
Pompy ciepła i kotły elektryczne teoretycznie można zamontować w dowolnym pomieszczeniu. W praktyce, ze względu na hałas związany z pracą sprężarki pompy ciepła oraz pomp obiegowych, umieszcza się je w pomieszczeniu technicznym, korytarzu itp. Niektóre modele pomp ciepła są zaś przystosowane do ustawienia na zewnątrz budynku.
Jako urządzenia elektryczne nie wymagają przyłączenia do komina ani doprowadzenia powietrza.
Kotły na paliwa stałe wymagają w praktyce wydzielonej kotłowni. Teoretycznie urządzenia o mocy do 10 kW wolno zainstalować w pomieszczeniu nieprzeznaczonym na stały pobyt ludzi, np. w kuchni. Jednak to mało wygodne, a wybór tak małych kotłów jest znikomy.
|
| fot. Liliana Jampolska |
Kotłownia musi być na tyle duża, by dostęp do wyczystek kotła i komina był swobodny, a przód kotła znalazł się co najmniej 1 m od przeciwległej ściany. W praktyce trzeba jeszcze wygospodarować miejsce na zasobnik ciepłej wody użytkowej (c.w.u.), bo wszystkie kotły na paliwo stałe są tzw. jednofunkcyjne – potrzebują zasobnika.
Typowa pojemność zasobnika to 50 l/osobę, dla czteroosobowej rodziny będzie on miał więc 200 l.
Jeśli kocioł jest wyposażony w zasobnik paliwa lub zbiornik akumulacyjny gromadzący wodę grzewczą, to miejsce na nie także trzeba przewidzieć.
Wentylacja kotłowni musi być grawitacyjna, komin trzeba wyprowadzić ponad dach, a w podłodze wykonać wpust kanalizacyjny.
Nie jest to wymagane przepisami, ale dobrze, jeśli z kotłowni możemy wyjść albo bezpośrednio na zewnątrz, albo np. do garażu – wnosząc opał lub wynosząc popiół, nie zabrudzimy pomieszczeń mieszkalnych.
Kotły gazowe o mocy do 30 kW można zainstalować w kotłowni lub pomieszczeniu nieprzeznaczonym na stały pobyt ludzi (kuchnia, łazienka, korytarz itp.). Kubatura pomieszczenia nie może być mniejsza niż:
Pomieszczenie nie może być niższe niż 2,2 m. Przepisy nie określają przy tym jak traktować pomieszczenia na poddaszach (pod skosami dachu).
W pomieszczeniu z kotłem z zamkniętą komorą spalania wentylacja może być dowolnego rodzaju (w tym mechaniczna wyciągowa). Kocioł z komorą otwartą wymaga zaś wentylacji grawitacyjnej. Kocioł gazowy z zamkniętą komorą spalania nie musi być przyłączony do komina. O ile budynek jest wolno stojący, a moc kotła nie przekracza 21 kW, komin można zastąpić przewodem powietrzno-spalinowym wyprowadzonym przez ścianę. Nie jest to jednak rozwiązanie bez wad, np. spaliny niszczą elewację.
Uwaga! Kotłów zasilanych gazem płynnym (ze zbiornika) nie wolno instalować w pomieszczeniach, których podłoga znajduje się poniżej poziomu terenu. W kotłowni nie może też być podłogowych wpustów kanalizacyjnych, bo gaz ten jest cięższy od powietrza i mógłby się tam gromadzić.
Żadnych kotłów gazowych nie wolno zaś instalować w garażu.
Kotły olejowe wymagają wydzielonej kotłowni i komina wyprowadzonego ponad dach. W kotłowni można gromadzić do 1 m3 oleju opałowego.
Jarosław Antkiewicz
fot. tytułowa Ariston
4
