Podajemy 5 częstych błędów popełnianych podczas montażu klimatyzatorów typu split.
Jednostka zewnętrzna zamontowana w bardzo nasłonecznionym miejscu niepotrzebnie się nagrzewa, co zmniejsza efektywność pracy klimatyzatora. Dlatego najlepiej wybierać na nią miejsca niewystawione na bezpośrednie działanie słońca, a jeśli ma to być ściana, najlepiej wybrać północną stronę budynku.
Z osłanianiem jednostki zewnętrznej nie powinno się przesadzać. Umieszczenie jej we wnęce ściennej albo osłonięcie bardzo gęstymi krzewami sprawi, że wymiana powietrza (i ciepła) z otoczeniem będzie utrudniona, w wyniku czego klimatyzator będzie się przegrzewał.
Brak solidnej podstawy i stabilnego ustawienia jednostki zewnętrznej może spowodować przesuwanie się jej pod wpływem wibracji w trakcie pracy. Może to prowadzić nawet do uszkodzenia przewodów z czynnikiem chłodniczym.
Klimatyzator musi być też ustawiony na tyle wysoko nad podłożem, by nie miał styczności z suchymi liśćmi, błotem czy śniegiem.
Rurka odprowadzająca skropliny z jednostki zawieszonej na elewacji nie może kończyć się wysoko na ścianie, bo ściekający z niej kondensat będzie płynął także po ścianie i pozostawi z czasem brzydkie zacieki na murze. Czasem jednak instalatorzy decydują się na takie zbyt krótkie rurki, bo dłuższe rzucają się w oczy na elewacji. Jeśli zaś rurki sięgają ziemi, to trzeba z kolei zadbać, by skropliny nie tworzyły kałuży np. na brukowanym podjeździe.
Jeśli kondensat odprowadzany jest do kanalizacji, to trzeba zadbać o to, by przez rurkę nie przedostawały się do klimatyzatora (i dalej - do pomieszczeń) gazy pochodzące z kanalizacji. Najlepiej przyłączyć rurkę do odpływu umywalki lub innego przyboru sanitarnego, tak by przed przenikaniem gazów zabezpieczał syfon tego przyboru. Samej rurki, którą spływają skropliny, nie warto zaopatrywać w syfon, bo ilości kondensatu są stosunkowo niewielkie i woda w takim małym syfonie będzie łatwo wysychać.
2
