Dobrze zaprojektowane ogrzewanie podłogowe daje szansę na oszczędne wykorzystanie energii, zapewniając rozkład temperatury wewnątrz domu. Przedstawiamy 16 najczęstszych błędów podczas wykonywania ogrzewania podłogowego.
Rozstaw i ukształtowanie rur grzewczych muszą być dostosowane do parametrów wody zasilającej w instalacji, grubości wylewki, materiału posadzki oraz zapotrzebowania na ciepło. W przeciwnym razie ogrzewanie będzie nieskuteczne, a eksploatacja droga. Brak dokumentacji przysporzy też kłopotów w razie awarii. Projekt przyda się również po to, aby łatwo rozliczyć wykonawcę z rzetelności wykonania zleconej pracy.
Rzeczywisty przebieg rur grzewczych powinien być naniesiony na planie pomieszczenia, zwłaszcza w strefach przejść między pokojami, przy ścianach i pod oknami. Ewentualnie można wykonać fotografie z wzorcem (np. pudełkiem zapałek, miarką), pozwalającym na określenie rzeczywistych wymiarów pętli. Dzięki temu unikniemy przypadkowego ich uszkodzenia, przy późniejszym mocowaniu np. listew progowych czy innych elementów, wymagających wiercenia w posadzce.
Ogrzewanie podłogowego powinno być wykonane po rozprowadzeniu wszystkich innych instalacji i zakończeniu prac tynkarskich. W przeciwnym razie może dojść do uszkodzenia zarówno przewodów grzejnych, jak i elementów pozostałych instalacji. Błędem jest również montaż szafek i rozdzielaczy dopiero po ułożeniu rur. Taki sposób organizacji robót może prowadzić do uszkodzenia elementów wykonanej już instalacji.
Przed pracami instalatorskimi trzeba je wyczyścić i wysuszyć. Montaż na mokrym podłożu prowadzi często do późniejszego pojawiania się nieprzyjemnych zapachów. Musi być ono też wyrównane, ponieważ jastrych powinien mieć zbliżoną grubość na całej powierzchni. Zbyt cienka warstwa to ograniczenie wytrzymałości i trwałości, z kolei zbyt gruba będzie skutkować dużą bezwładnością cieplną posadzki.
Taka zmiana znacząco wpływa na efektywność ogrzewania, zmniejszając nawet dwukrotnie jego moc grzewczą. Wskutek czego podczas niskiej temperatury zewnętrznej pomieszczenie może być niedogrzane.
Nie wolno jednak w takich sytuacjach zwiększać temperatury zasilania ponad dopuszczalną wartość, bo może to spowodować uszkodzenie instalacji oraz pokrycia podłogowego. W takich sytuacjach lepiej wykorzystać dodatkowe źródła ciepła, np. grzejniki elektryczne.
Ustawienie regulatora pogodowego, polegające przede wszystkim na dobraniu odpowiedniej tzw. krzywej grzewczej, wymaga dużej staranności od instalatora i jest o tyle trudne, że efekty zmian odczuwalne są dopiero po kilku godzinach. Z tego samego względu użytkownik lepiej by dwa razy pomyślał, zanim zacznie zmieniać ustawienia regulatora.
Właściwe dobranie ustawień automatyki pogodowej jest jednak niezbędne, bo inaczej pomieszczenia będą niedogrzanie lub dla odmiany przegrzane. Złe działanie automatyki najczęściej ujawnia się w okresach przejściowych - wiosną i jesienią. Czasem, gdy pogoda i temperatura są bardzo zmienne, automatyki pogodowej praktycznie nie da się dobrze wyregulować i wówczas lepszym rozwiązaniem może być sterowanie ogrzewaniem za pomocą regulatora pokojowego.
Podłoga z zatopionymi rurkami ogrzewania podłogowego wymaga wykonania dylatacji. Chodzi nie tylko o wykonanie dylatacji w wylewce, nie mniej ważne jest również ułożenie rur pętli grzewczych, tak by dylatacje ich nie przecinały. Właściwy sposób wykonania pokazano na rysunku.
Beton działa korozyjnie na miedź, dlatego do ogrzewania podłogowego nie nadają się zwykłe rury miedziane wykorzystywane np. w instalacjach wodociągowych. Rury z miedzi muszą być powleczone warstwą tworzywa sztucznego. Alternatywą jest oczywiście wykorzystanie rur z innego materiału - z tworzywa sztucznego lub wielowarstwowych.
Pętle rur podłogówki muszą być układane w jednym odcinku, bez połączeń. Dopuszczalne jest jedynie założenie złączek naprawczych, w przypadku uszkodzenia rury. Stosowane mogą być tylko złączki do zaprasowania, dopuszczone do zalewania betonem.
W miejscach, gdzie przewidywane jest duże obciążenie podłogi, np. pod dużą wannę, wylewkę na ogrzewaniu podłogowym trzeba dodatkowo zazbroić siatką z prętów stalowych o parametrach dostosowanych do obciążenia. Pole zbrojenia powinno obejmować obszar większy o ok. 0,5 m, niż miejsce wymagające wzmocnienia.
Układając pętle rur grzewczych trzeba zwrócić uwagę na ich dopuszczalną długość i minimalny promień gięcia. Niestosowanie się do instrukcji powoduje wzrost oporów hydraulicznych, skutkujący niedogrzewaniem fragmentów podłogi. Zbyt gwałtowne załamania mogą też doprowadzić do uszkodzenia rur.
W ogrzewaniu podłogowym stosuje się przewody charakteryzujące się dobrą przewodnością cieplną, odpornością na przenikanie tlenu i dużą wytrzymałością. Zastosowanie produktów niskiej jakości może skutkować ich uszkodzeniem, a bez rozbierania podłogi nie da się ich wymienić.
Aby uniknąć awarii, należy tak dobierać przewody, aby nie łączyły się w miejscach, które zostaną zakryte wylewką. Takie punkty są "strategiczne", bo to na połączeniach osadzają się zanieczyszczenia, co skutkuje usterkami.
Skrzynkę rozdzielacza ogrzewania podłogowego należy zamontować możliwie blisko pomieszczenia z ogrzewaniem podłogowym, a nie np. w oddalonej kotłowni. Ponadto miejsce to musi umożliwiać wygodny dostęp.
Warto pamiętać, że zespół rozdzielaczowy wydziela sporo ciepła, co może powodować miejscowe przegrzewanie małych pomieszczeń (nie warto np. lokować rozdzielacza w spiżarni). Rozwiązaniem problemu może być izolacja skrzynki z rozdzielaczem styropianem.
Przed wylaniem jastrychu instalację trzeba napełnić wodą, a po kilku godzinach sprawdzić, czy ciśnienie w niej nie spadło nadmiernie. Na tym etapie dużo łatwiej zlokalizować i usunąć przeciek niż po zalaniu przewodów podkładem.
Przed zakupem materiałów wykończeniowych należy upewnić się, że są one przystosowane do ogrzewania podłogowego. Nie zaleca się stosowania grubych drewnianych parkietów i puszystych dywanów. Blokują one bowiem ciepło, które wytwarza instalacja, co powoduje, że jest ona nieskuteczna i droga w eksploatacji.
15
