Aby korzystanie z kuchennej wyspy było możliwe, należy przewody instalacji wodno-kanalizacyjnej poprowadzić pod podłogą (fot. Mebel Rust)
Nowe rury wodociągowe – zarówno do wody ciepłej, jak i zimnej – mają niewielkie średnice (najczęściej 16–30 mm), dlatego można je łatwo ukryć w płytkich bruzdach wykutych w ścianie, poprowadzić pod posadzką lub osłonić ekranem razem z rurami kanalizacyjnymi.
W remontowanych instalacjach rury można poprowadzić w jednym z dwóch systemów:
trójnikowym – w zaprojektowanych miejscach na odgałęzieniach pionu montuje się trójniki umożliwiające doprowadzenie wody do poszczególnych urządzeń sanitarnych;
rozdzielaczowym – do rozdzielaczy umieszczonych na poszczególnych kondygnacjach podłącza się indywidualnie wszystkie znajdujące się na tej kondygnacji przybory sanitarne; montaż tym systemem sprawdza się zwłaszcza w rozległych instalacjach, w których punkty odbioru wody są znacznie od siebie oddalone, a także w instalacjach z rurami prowadzonymi w podłodze.
Nową instalację wodociągową najlepiej wykonać z rur tworzywowych warstwowych typu Pex–Al–Pex. Można je dowolnie wyginać, a to znacznie ułatwia ich ułożenie i ogranicza liczbę potrzebnych złączek i kolanek. Ich zaletą jest również montaż bez użycia specjalistycznych narzędzi oraz możliwość wielokrotnego rozbierania połączeń.
Wymianę instalacji wodociągowej rozpoczyna się od wytyczenia linii jej przebiegu między punktami odbioru a źródłem zasilania – urządzeniem hydroforowym lub wodomierzem. Trasy przebiegu rur powinny być jak najkrótsze, bo nadmierna długość powoduje znaczne spadki ciśnienia.
A średnice rur powinny być stopniowane: na odcinku od źródła zasilania do najbliższego rozgałęzienia układa się najczęściej rury o średnicy 25–32 mm, pozostałe odcinki montuje z rur o średnicy 20 mm (piony) i 16 mm (poziomy).
Jak poprowadzić rury
Najprostszym rozwiązaniem jest poprowadzenie rur w kanałach przypodłogowych (umieszczonych przy ścianach), w których zmieszczą się również rury kanalizacyjne. Jedynie krótkie odcinki rur doprowadzających wodę do poszczególnych przyborów umieszcza się wtedy w bruzdach pod tynkiem.
W domach podpiwniczonych rury można też umieścić pod sufitem w piwnicy, a podłączenia wykonać przez otwory wykute w stropie.