Dobór mocy grzewczej grzejników

Nowoczesne grzejniki żeliwne przeznaczone są do pracy w systemach centralnego ogrzewania o temperaturze roboczej do 115°C i ciśnieniu roboczym do 0,6 MPa. Moc jednego żebra ma 70W i jest dobrana z myślą o zapotrzebowaniu na ciepło 1 m² powierzchni domu jednorodzinnego (fot. Klimosz)

Określając moc grzejników, należy uwzględnić następujące kryteria:

• temperaturę czynnika grzewczego, czyli wody zasilającej i powrotnej oraz oczekiwaną temperaturę panującą w pomieszczeniu (np. 80/60/20°C lub 70/50/20°C);

   

• straty ciepła, związane z izolacyjnością termiczną przegród budowlanych, wentylacją, liczbą i wielkością okien;

   

• usytuowanie budynku względem stron świata (pomieszczenia z oknami w fasadzie południowej potrzebują mniej ciepła, a w północnej – więcej);

   

• przeznaczenie pomieszczeń – w niedużych kuchniach, spiżarniach, garderobach często w ogóle nie potrzeba ogrzewania (grzejników), za to w łazienkach powinna być utrzymywana wyższa temperatura niż w pokojach (przynajmniej podczas kąpieli i dlatego wskazane są dwa grzejniki: główny oraz uzupełniający);

   

• rodzaj urządzenia grzewczego – np. w układach otwartych, zasilanych przez kotły na paliwa stałe, należy stosować grzejniki odporne na korozję, czyli żeliwne, aluminiowe, miedziane, natomiast w układach zamkniętych mogą być w nich stosowane wszystkie rodzaje grzejników.

Precyzyjne obliczenia są niezbędne w domach energooszczędnych, w których wskaźnik mocy potrzebnej do ogrzewania nie może przekraczać 20–30 W/m². To dlatego, że w takich budynkach bierne pozyskanie energii cieplnej od promieniowania słonecznego, urządzeń RTV i AGD, wentylacji, mieszkańców dochodzi do około 40% całkowitego zapotrzebowania na ciepło.

 

Inaczej jest w typowych domach jednorodzinnych budowanych zgodnie z obowiązującymi normami. Moc grzejników określana jest dla zewnętrznej temperatury obliczeniowej od -16°C do -24°C, która występuje rzadko i zwykle dość krótko. Z tego względu wystarczające jest przyjmowanie przybliżonych wskaźników obliczeniowych na poziomie 50–70 W/m². Poza tym można korzystać z tabel opracowanych przez producentów grzejników.

 

Mała masa całkowita grzejnika wraz w zawartą w nim wodą, przy dużej powierzchni wymiany ciepła oraz wysoki udział promieniowania, wpływają na dużą elastyczność procesu ogrzewania budynku (fot. REGULUS-system)

Warto natomiast uwzględnić tzw. dynamikę, czyli bezwładność cieplną, która zależy od masy grzejnika i zawartej w nich wody oraz rodzaju materiału, z jakiego jest zrobiony. Urządzenia lekkie z niewielką ilością wody bardzo szybko nagrzewają się i stygną. Takie dynamiczne systemy grzewcze zapewniają natychmiastowe reagowanie na wszelkie zmiany pochodzące od nasłonecznienia czy ciepła bytowego.

 

Zatem powinny być stosowane w nowoczesnych, doskonale izolowanych budynkach energooszczędnych, w których w bilansie cieplnym niebagatelną rolę odgrywają zyski ciepła: w tym ciepło pochodzące od urządzeń domowych. Z kolei grzejniki ciężkie o dużej pojemności wody lepiej sprawdzają się w domach o nieco gorszej izolacyjności, lub gdy instalację zasila prosty kocioł bez automatyki. Wtedy duża bezwładność cieplna urządzeń chroni pomieszczenia przed dużymi wahaniami temperatury.

 

Długość [mm]	Parametry tz/tp/ti [°C]	Wysokość [mm]
		300	500	60
400	75/65/20 70/55/20	218 175	347 278	407 326
500	75/65/20 70/55/20	273 219	434 348	509 407
600	75/65/20 70/55/20	328 263	521 417	611 489
700	75/65/20 70/55/20	382 307	608 487	713 570
800	75/65/20 70/55/20	437 350	694 556	814 652

tz – temperatura wody zasilającej; tp – temperatura wody powrotnej; ti – temperatura panująca w pomieszczeniu

 

Barbara Karasiewicz