Ściany w domu alergika powinny być przede wszystkim gładkie, by nie osadzał się na nich kurz i by łatwo je było czyścić - także na mokro, gdy zajdzie potrzeba. Nie zaleca się stosować dekoracyjnych tynków fakturowych.
Podczas wykańczania pomieszczeń jedną z pierwszych podejmowanych czynności jest tynkowanie i następujące po nim wygładzanie ścian. Najczęściej stosuje się tynki cementowe, cementowo-wapienne, na które można naciągnąć gładź gipsową i jednowarstwowe gipsowe. Dla osób cierpiących na alergie szczególnie polecane są te ostatnie.
Przede wszystkim tynk gipsowy umożliwia uzyskanie idealnie gładkiej powierzchni, na której trudniej osadza się kurz oraz nie drażni ludzkiej skóry, bo ma podobne do niej pH. Dzięki dobrej paroprzepuszczalności gips potrafi wchłaniać wilgoć z otoczenia i oddawać ją, gdy w pomieszczeniu zrobi się sucho, szybko się go nakłada, a po tynkowaniu wysycha w ciągu dwóch tygodni.
Alternatywą dla niego mogą być płyty gipsowo-kartonowe, świetnie korygujące duże nierówności ścian, które już po kilku dniach od zamontowania można malować lub tapetować. Należy pamiętać, aby tynków gipsowych i płyt g-k nie stosować w pomieszczeniach, w których panuje duża wilgotność, jak łazienki. Tam dobrze jest położyć na ściany tynk cementowy, na którym można ułożyć następnie płytki ceramiczne.
Alergicy powinni unikać tynków strukturalnych. Nie mają one gładkiej powierzchni, przez co łatwiej osadza się na nich kurz.
Po otynkowaniu ścian dobrym pomysłem jest ich zagruntowanie (uszczelnia podłoże i wyrównuje jego chłonność). Gdy grunt przeschnie, można zrobić pierwsze malowanie. Najlepiej użyć do niego wodorozcieńczalnej, pozbawionej agresywnych rozpuszczalników i amoniaku, paroprzepuszczalnej farby emulsyjnej, która szybko schnie, nie emitując przy tym szkodliwych dla zdrowia substancji lotnych. Farby emulsyjne wytwarza się na bazie żywic akrylowych, winylowych lub lateksowych.
Te ostatnie zapewniają zwarte, niepylące powierzchnie, choć mogą wywoływać u niektórych osób lekkie reakcje uczuleniowe. Farby krzemianowe, choć do ich produkcji są używane głównie naturalne składniki, mają porowatą strukturę, co sprzyja osadzaniu się na ścianie kurzu. Nie powinny stosować ich więc osoby uczulone na roztocza.
Podobnie jest z farbami strukturalnymi. Choć pozwalają one uzyskiwać niezwykle oryginalne, dekoracyjne motywy często sprawiające wrażenie przestrzenności i wymiarowości oraz z powodzeniem imitują droższe, bardziej szlachetne materiały, po położeniu na ścianę nie tworzą gładkiej powierzchni, przez co łatwiej osadzają się na nich różnego rodzaju uczulające zabrudzenia.
Farby, którymi będziemy malować pokoje dziecięce lub pomieszczenia zamieszkiwane przez alergików, powinny mieć atest hipoalergiczny. Należy sprawdzić, czy dany wyrób jest oznaczony logo Polskiego Towarzystwa Alergicznego, znakiem Bezpieczeństwa E bądź znakiem Błękitnego Anioła, którym opatrywane są produkty o zmniejszonej zawartości alergenów produkowane w Niemczech i Skandynawii.
Popularnym materiałem wykończeniowym są także tapety. Nie tylko mają one walory dekoracyjne, ale potrafią świetnie zamaskować nierówności ścian i ubytki w tynku. Najlepsze dla alergików będą te papierowe, które mają gładką, łatwą do utrzymania w czystości powierzchnię.
Alternatywą dla nich mogą być tapety korkowe, posiadające właściwości antystatyczne. Nie wchłaniają one wilgoci oraz nie sprzyjają rozwojowi na ich powierzchni mikroorganizmów. Ponadto świetnie wygłuszają ściany i można czyścić je na mokro. Alergikom nie poleca się natomiast tapet winylowych, które często wydzielają silny zapach, mogący podrażniać górne drogi oddechowe.
Tapety należy starannie przykleić, w przeciwnym razie mogą rozwijać się pod nimi drobnoustroje. Ich powstawaniu sprzyja zwłaszcza duża wilgotność powietrza (powyżej 70%). Dlatego z tego rodzaju okładziny na pewno trzeba zrezygnować w pralni czy łazience. Alergicy powinni wybierać tapety pokryte preparatami aseptycznymi, które będą zapobiegały rozwojowi bakterii i grzybów a także kupować specjalne kleje, przeciwdziałające występowaniu pleśni.
Idealną wykładziną dla alergików są także wszelkiego rodzaju płytki ceramiczne, które można stosować na ścianach oraz kamień naturalny, z którego często robi się blaty kuchenne, parapety lub wykorzystuje jako okładzinę kominka. Tego typu powierzchnie są nie tylko bardzo trwałe, ale nie emitują żadnych zapachów i są łatwe do czyszczenia.
Należy tylko pamiętać, aby wybierać kamienie i płytki o gładkiej fakturze, unikając wszelkich chropowatości. Do układania płytek, które przeważnie stosuje się w łazienkach i kuchni, dobrze jest użyć klejów, zapraw do spoinowania i silikonów o właściwościach biobójczych, zawierających substancje przeciwdziałające rozwojowi grzybów.
Tomasz Wojciuk
Na zdjęciu otwierającym: Ściany w pokoju osoby uczulonej najlepiej przykryć farbami rekomendowanymi przez Polskie Towarzystwo Alergologiczne. (fot. Beckers)
Skomentuj
