Dlaczego tynk pęka?
Korodująca stal zwiększa objętość nawet kilkukrotnie. Rdza narasta pod tynkiem, odspaja go i rozsadza od spodu. Dlatego zaprawa odpada pasami wzdłuż belek, a na suficie widać rdzawe zacieki. Zwykle winna jest wilgoć: przeciek z dachu, awaria instalacji pod łazienką czy kuchnią albo zawilgocona zasypka stropowa z żużlu, gruzu i gliny. Najbardziej narażona jest dolna półka belki (stopka). Zniszczone mogą być też końce belek oparte w ścianach, więc sprawdź je, skuwając tynk przy murach.
Krok 1. Oczyszczenie belek
Usuń z belek kruszącą się starą zaprawę i luźną rdzę. Pomogą młotek i szczotka druciana albo szlifierka kątowa ze szczotką, aż do metalicznego połysku. Potem odpyl i odtłuść powierzchnię.
Krok 2. Ocena stanu stropu
Na oczyszczonej stali sprawdź, czy jest wyraźnie cieńsza niż w miejscach bez korozji. Obejrzyj też cegły wypełnienia i spoiny: mają mocno się trzymać. Zanim zaczniesz tynkować, usuń przyczynę zawilgocenia. Jeśli wilgoć zostanie, stal będzie dalej korodować. Nie zakrywaj problemu ani tynkiem, ani płytami g-k.
Kiedy wezwać konstruktora? Gdy stal jest wyraźnie osłabiona, strop się ugina albo pęka płyta ceglana. Konstruktor z uprawnieniami może zalecić wzmocnienie lub wymianę belek. O jego opinię zapytaj też przed ciężkimi pracami na stropie, np. przed nową wylewką w pomieszczeniu nad nim. Stare stropy mają na górze zasypkę, czyli warstwę żużlu, gruzu lub gliny pod podłogą. Jest ciężka i obciąża belki, dlatego strop nie powinien dostawać dodatkowego obciążenia bez konsultacji.
Krok 3. Zabezpieczenie stali
Oczyszczoną belkę pokryj rzadkim roztworem cementu z wodą, czyli mleczkiem cementowym. Zwykła farba olejna lub ftalowa nie nadaje się pod tynk mineralny, bo zaprawa nie chwyta się jej powierzchni.
Krok 4. Siatka tynkarska i obrzutka
Siatka zapewnia zaprawie przyczepność, dlatego owija się nią dolną część belek. Zalecana jest siatka pleciona (Rabitza) o oczkach 15 × 15 mm lub 20 × 20 mm. Siatki cięto-ciągnione (Ledóchowskiego) trudniej montować: mają duże oczka i są mało sztywne. Starą siatkę, jeśli jest uszkodzona lub skorodowana, wymień na nową.
Pasy siatki powinny być o ok. 10 cm szersze niż stopka belki. Mocuje się je kołkami rozporowymi, dobranymi do materiału wypełnienia, co ok. 25 cm. Kołki wchodzą w cegły obok belki, nie w samą stal. Pod wkręty włóż duże podkładki, np. blaszki do mocowania papy.
Gdy mleczko stwardnieje, a siatka będzie zamontowana, nakłada się obrzutkę: cienką warstwę zaprawy cementowej, która przykrywa siatkę. Dopiero na niej układa się właściwy tynk. Kolejne etapy prac pokazuje rysunek otwierający artykuł.
Krok 5. Tynk
Do wykończenia stropu stosuj wyłącznie zaprawę cementowo-wapienną. Gips reaguje chemicznie z niezabezpieczonym metalem, więc zaprawa gipsowa grozi rdzawymi wykwitami i korozją stali.
Cegły przed tynkowaniem zwilż, bo sucha odciąga wodę z zaprawy i tynk pęka. Po obrzutce kładzie się narzut, czyli właściwą warstwę tynku, a na końcu ewentualnie gładź. Gruby narzut nakłada się w dwóch podejściach. Tynki cementowo-wapienne schną tygodniami, więc gładź i inne prace wykończeniowe zaczynaj dopiero po całkowitym wyschnięciu.
Płyty gipsowo-kartonowe jako alternatywa
Zamiast tynkować, możesz zamontować płyty g-k na stelażu. Unikniesz prac mokrych, dostaniesz równą powierzchnię, a nad płytami zmieści się miejsce na instalacje. Belki i tak trzeba wcześniej oczyścić i pomalować farbą antykorozyjną. Pozostałą powierzchnię stropu zagruntuj, żeby nie pyliła.
Przeczytaj
Może cię zainteresować
Dowiedz się więcej
Zobacz więcej
Zobacz mniej
Skomentuj
