Czas murowania w praktyce wykonawczej
Różnice w technologii wznoszenia przegród uwidaczniają się w harmonogramie robót murarskich. Zastosowanie szlifowanego pustaka ceramicznego Porotherm 25 500 Dryfix pozwala osiągnąć tempo prac na poziomie 22 minut na metr kwadratowy. W przypadku ściany z betonu komórkowego o grubości 24 centymetrów murowanej na cienką spoinę czas ten wynosi 33 minuty na metr kwadratowy.
Różnica 11 minut na każdym metrze kwadratowym muru przekłada się bezpośrednio na czas wykonania ścian nośnych. Dla modelowego domu jednorodzinnego o powierzchni 138 metrów kwadratowych, wznoszonego według projektu LK 415, postawienie ścian nośnych z ceramiki poryzowanej w technologii Dryfix zajmuje 83 godziny.
Wykonanie tych samych ścian konstrukcyjnych z betonu komórkowego wymaga 124 godzin. Różnica wynosi 41 godzin pracy murarskiej na korzyść pustaków ceramicznych, co skraca harmonogram prac murarskich.
Tradycyjny klej czy poliuretanowa zaprawa cienkowarstwowa?
Zastosowana technologia łączenia elementów wpływa na czystość i wygodę pracy na placu budowy. System Porotherm Dryfix bazuje na murowaniu na sucho z użyciem pianokleju w puszce. Taki sposób montażu eliminuje konieczność rozrabiania zaprawy z wodą.
W przypadku modelowego domu o powierzchni 138 metrów kwadratowych zapotrzebowanie na zaprawę w systemie Dryfix wynosi 46 puszek. Z kolei technologia murowania ścian z betonu komórkowego wymaga zużycia 900 kilogramów kleju oraz przygotowania wody niezbędnej do jego rozrobienia. Zastosowanie pianokleju w puszce oznacza mniej materiału pomocniczego na budowie, a także łatwiejszą logistykę i magazynowanie.
Porównanie parametrów w projekcie LK 415
| Obszar porównania | Porotherm | Korzyść / przewaga użytkowa | Beton komórkowy |
|---|---|---|---|
| Tempo murowania | 22 min/m² | Szybsze wznoszenie ścian nośnych | 33 min/m² |
| Czas wykonania ścian nośnych | 83 godziny dla domu o powierzchni 138 m² | Krótszy harmonogram prac murarskich | 124 godziny dla domu o powierzchni 138 m² |
| Technologia łączenia elementów | Murowanie na sucho z użyciem pianokleju w puszce | Czystsza i wygodniejsza praca na budowie; brak konieczności rozrabiania zaprawy z wodą | Klej wymagający rozrabiania z wodą |
| Zużycie zaprawy / kleju | 46 puszek Dryfix dla domu o powierzchni 138 m² | Mniej materiału pomocniczego na budowie; łatwiejsza logistyka i magazynowanie | 900 kg kleju dla domu o powierzchni 138 m² |
| Dokładność murowania | Brak konieczności szlifowania pustaków; odchyłka do 0,3 mm | Większa precyzja wykonania i ograniczenie dodatkowych czynności na budowie | Konieczność szlifowania co kilka warstw; odchyłka +/- 1 mm lub nawet +/- 2 mm |
| Ciężar pojedynczego elementu | 19 kg/szt.; pustak ceramiczny bez zawartości wody | Lżejszy materiał podczas prac wykonawczych; mniejsze obciążenie dla ekipy | Ok. 23 kg/szt.; woda zawarta w betonie komórkowym zwiększająca ciężar elementu |
| Wilgoć technologiczna | Materiał suchy, bez wprowadzania dodatkowej wody do muru przy technologii Dryfix | Szybsze przejście do kolejnych etapów prac; mniejsze ryzyko długiego dosychania ścian | Technologia wymagająca użycia wody przy przygotowaniu kleju |
Źródło tabeli: dane własne Wienerberger, dostęp: www.wienerberger.pl. Porównanie powstało dla szlifowanego pustaka ceramicznego Porotherm 25 500 Dryfix vs. beton komórkowy o grubości ściany 24 cm murowany na cienką spoinę. Przeliczenia dla domu modelowego projekt LK 415.
Precyzja wymiarowa elementów murowych
Wymiary bloczków determinują zakres czynności roboczych na stanowisku murarskim. Pustaki ceramiczne Porotherm w wersji szlifowanej cechują się dokładnością wykonania z odchyłką do 0,3 milimetra. Przekłada się to na większą precyzję wykonania, brak konieczności szlifowania pustaków oraz ograniczenie dodatkowych czynności na budowie.
W przypadku betonu komórkowego odchyłka wymiarowa wynosi plus-minus 1 milimetr lub nawet plus-minus 2 milimetry. Taka tolerancja stwarza konieczność szlifowania co kilka warstw muru, aby wyrównać podłoże przed nałożeniem kolejnej spoiny klejowej.
Materiały różnią się także masą pojedynczego elementu. Pustak Porotherm waży 19 kilogramów i stanowi materiał ceramiczny bez zawartości wody. Pojedynczy element z betonu komórkowego waży około 23 kilogramów, na co wpływa woda zawarta w jego strukturze. Zastosowanie lżejszego pustaka ceramicznego stanowi mniejsze obciążenie dla ekipy podczas prac wykonawczych.
Wilgoć technologiczna w przegrodzie ściennej
Ilość wody obecnej podczas prac murarskich rzutuje na tempo prowadzenia dalszych robót. Pustak ceramiczny w technologii Dryfix jest materiałem suchym, a samo murowanie na sucho eliminuje wprowadzanie dodatkowej wody do wznoszonego muru. Zapewnia to mniejsze ryzyko długiego dosychania ścian i umożliwia szybsze przejście do kolejnych etapów prac.
Beton komórkowy wymaga natomiast technologii opartej na kleju rozrabianym z wodą. Dodatkowo woda zawarta w samym elemencie z betonu komórkowego zwiększa jego masę i pozostaje w ścianie po zakończeniu murowania.
Właściwości użytkowe i trwałość konstrukcji
Wybór materiału ściennego decyduje o stabilności parametrów przegrody przez lata użytkowania domu. Ceramika poryzowana łączy wytrzymałość, izolacyjność termiczną oraz naturalne pochodzenie surowca.
– O ścianie warto myśleć jak o podstawie jakości całego domu. Ceramika poryzowana łączy wysoką wytrzymałość, niską wilgotność, dobrą izolacyjność i naturalne pochodzenie. Dla inwestora oznacza to solidną podstawę domu, dla wykonawcy – przewidywalny materiał do pracy, a dla mieszkańców – większy komfort użytkowania na lata. To ważne, bo ściana jest elementem, którego po zakończeniu budowy nie da się łatwo wymienić – mówi Radoslaw Pieczykolan, Młodszy Kierownik Produktu ds. Rozwiązań Ściennych Porotherm w firmie Wienerberger.
źródło i zdjęcia: wienerberger