Uzyskanie gęstego, żywozielonego dywanu z trawy bez prześwitów nie jest łatwe, ale wykonalne. Trawnik zalicza się do tych elementów w ogrodzie, którym trzeba poświęcić mnóstwo uwagi. Podstawowym zabiegiem pielęgnacyjnym jest nawożenie. Warto to zrobić właśnie wiosną.
Data publikacji: 2020-09-11
Data aktualizacji: 2024-05-14
Trawa ma zadziwiające zdolności regeneracyjne, szybko odrasta nawet przy częstym koszeniu. Aby jednak jej wzrost był harmonijny, była gęsta i miała silny system korzeniowy, powinno się ją regularnie nawozić (i nawadniać). Niestety, jest to jeden z tych zabiegów, przy których można popełnić sporo błędów i zaszkodzić zieleni. Jak się tego ustrzec?
Uniwersalne zasady nawożenia trawnika:
należy wykorzystywać racjonalne i zróżnicowane dawki nawozów. Zarówno niedobór, jak i nadmiar składników pokarmowych jest szkodliwy, np. zbyt dużo azotu powoduje żółknięcie trawy;
preparaty trzeba dostosować do pory roku (jesienią nie wolno aplikować azotowych);
nawozy trzeba rozkładać precyzyjnie. Skupiska granulek mogą powodować poparzenie murawy. Do dokładnego rozprowadzania mieszanki warto użyć siewnika. Ręczny zabieg wymaga wprawy. Częsty błąd to nierównomierne i zbyt gęste rozsypanie nawozu;
produkty zaleca się aplikować po skoszeniu trawy. Najlepiej w pochmurny dzień. Dobrze jeśli gleba jest lekko wilgotna, ale źdźbła suche;
im trawnik jest intensywniej użytkowany, tym silniejszego wymaga nawożenia (i nawadniania).
Nawożenie należy wykonać po skoszeniu (fot. z lewej: Makita) i zebraniu ściętej trawy (fot. z prawej: Fiskars).
Pierwsze nawożenie - przygotowanie stanowiska
Pierwszym działaniem przed założeniem trawnika jest przyszykowanie podłoża. Obejmuje ono nie tylko oczyszczenie, przekopanie i wyrównanie, ale także użyźnianie gleby. Często teren wzbogaca się zakupioną żyzną ziemią, którą miesza się z wierzchnią warstwą gruntu.
Bardzo skutecznym zabiegiem, i na glebach lekkich, i na ciężkich, jest dodanie obornika oraz kompostu. Zwykle 20-40 kg/10 m². Obornik dobrze przekompostowany stosuje się wiosną, tuż przed zakładaniem trawnika. Obornik świeży lepiej wymieszać z ziemią jesienią, a trawnik założyć wiosną.
Przy wykorzystywaniu kompostu nie ma takich ograniczeń. Przyśpiesza on produkcję próchnicy na glebach lekkich, przyczynia się do rozluźnienia gleby ciężkiej, jest przy tym "lekki" i całkowicie bezpieczny. Nawożenie obornikiem to jeden ze sposobów poprawy parametrów podłoża i dostarczenia trawie składników pokarmowych.
Regulacja odczynu PH
Odczyn gleby wpływa m.in. na skuteczność pobierania składników pokarmowych i zdrowotność trawy. Warto jeszcze przed założeniem murawy pobrać próbki ziemi i sprawdzić jej odczyn za pomocą miernika pH (urządzenia są dostępne w sklepach ogrodniczych). Później pomiarów dokonuje się co 3-4 lata. Optymalna wartość pH gleby przeznaczonej pod trawnik to 5,5-6,5. W zakwaszonym podłożu wzrost roślin jest słabszy, natomiast często pojawia się problem z chwastami i mchem.
Żółte plamy na trawie mogą świadczyć o tym, że wymaga ona nawożenia. Takie ślady mogą też pojawić się w miejscach, gdzie nawóz rozsypano w nadmiarze. Trzeba więc sporej ostrożności podczas aplikacji. (fot. Public Domain Pictures)
Przy odczynie niższym od zalecanego, dobrze jest przeprowadzić wapnowanie. Nawozów wapniowych nie łączy się z innymi (w takim przypadku rezygnuje się z obornika). Po zastosowaniu takich produktów trzeba odczekać co najmniej 3-4 tygodnie, zanim zaaplikuje się kolejny nawóz. Do wapnowania powszechnie wykorzystuje się dolomit (należy do wolno działających, ale bezpiecznych nawozów).
Na gleby ciężkie powinno się dobrać większe jego stężenie, niż na lekkie. Zaleca się dopasować dawkę do aktualnego pH, typu gleby i nawozu. Można przyjąć, że średnio na glebach lekkich rozsypuje się 20-30 kg dolomitu, na ciężkich 30-40 kg na 100 m2 trawnika. Zabiegi wykonuje się na przedwiośniu lub przed zimą.
Infografika: Wpływ pierwiastków na trawnik
Coroczne nawożenie trawnika
Zabiegi przeprowadza się zwykle 3 albo 4 razy w sezonie (nawozy działające szybko) bądź 1 albo 2 (wersje o spowolnionym działaniu). Należy stosować je naprzemiennie (odmienne rodzaje), aby dostarczyć korzeniom zróżnicowanych pierwiastków pokarmowych.
Wiosną stosuje się produkt azotowy (średnio 1,5-2 kg na 100 m² powierzchni trawnika). Często wybierana jest saletra amonowa oraz mocznik.
Nawóz do trawnika najczęściej ma formę drobnego granulatu (fot. górna: Depositphoto) sprzedawanego w wiaderkach (fot. po prawej: OBI) lub w workach o różnej pojemności (fot. po lewej: OBI).
Młody trawnik zasila się po pierwszym koszeniu. Warto zastosować środek zawierający dużo fosforu, przyśpieszający rozwój młodych roślin. Kolejny zabieg przeprowadza się w maju lub czerwcu (nawozy wieloskładnikowe). Dawki są podobne, przy czym zawsze trzeba przestrzegać zaleceń producenta. Na przełomie sierpnia i września rekomenduje się podanie nawozu jesiennego, przygotowującego darń do zimy. Mieszanki potasowe można stosować także w czasie letniej suszy.
Dzięki zrównoważonemu nawożeniu i właściwej systematycznej pielęgnacji trawnik będzie się efektowną wizytówką ogrodu przez cały rok.