Źródłem uciążliwości hałasu w domu bywają domowe instalacje. Użytkownicy najczęściej uskarżają się na zbyt głośną kanalizację i wentylację mechaniczną. W obu przypadkach to nieco paradoksalnie efekt rozwoju techniki.
Wykonane z lekkiego tworzywa piony kanalizacyjne to zwykle cienkościenne rury PVC. W przeciwieństwie do dawnych rur żeliwnych i kamionkowych słabo tłumią dźwięki i łatwo wpadają w drgania. Ponadto żeby je ukryć często wycina się bruzdy lub nawet dość szerokie kanały w ścianach, a izolacyjność akustyczna tak pocienionej przegrody bardzo spada.
Sytuację nieco poprawia stosowanie uchwytów do rur z elastyczną gumową przekładką, tłumiącą drgania oraz specjalnych rur, tzw. niskoszumowych. Jednak efekt często jest niezadowalający. Hałas z rur można wyeliminować ukrywając je za ekranami i ściankami instalacyjnymi, pokrytymi od wewnątrz materiałem wyciszającym w postaci wełny mineralnej. Analogicznie, takim materiałem można pokryć także kanały instalacyjne.
Z kolei w wentylacji mechanicznej mamy w centrali wentylatory powodujące hałas oraz kanały, którymi przy złym wykonaniu, będzie się on przenosił. Wentylacja grawitacyjna była jednak bezgłośna. Podstawowy wymóg to umieszczenie centrali z dala od sypialni i innych wnętrz, w których bardzo zależy nam na ciszy.
Ponadto wentylację mechaniczną powinien zaprojektować naprawdę dobry fachowiec. Nie tylko dobierze on wystarczająco wydajną centrale, ale właściwie wykona najtrudniejszą część - zaprojektuje kanały dbając o ich akustykę. A tu znaczenie ma materiał, średnica, zastosowane kształtki, elastyczne odcinki rur na przyłączach centrali oraz anemostatach i kratkach. Projektu wentylacji nie wolno pochopnie zmieniać!
Często słyszy się też narzekania na zbyt głośną pracę hydroforu. Całkiem zresztą uzasadnione. Pompa z zestawu hydroforowego potrafi być prawdziwą zmorą, szczególnie jeżeli włącza się w nocy. Radykalnym, ale całkowicie skutecznym, rozwiązaniem jest zastosowanie oddzielnej pompy opuszczanej do studni. Sam zbiornik w domu nie hałasuje. Sytuację w pewnym stopniu poprawia też zastosowanie zestawu z dużym zbiornikiem. Dzięki temu pompa pracuje rzadziej.
Zdarza się również, że hałas dobiega z rurociągów instalacji wodnej i grzewczej. Właściwie to nie tyle z rurociągów, co z zaworów, pomp i innej armatury, ponieważ sam stabilny przepływ jest praktycznie bezgłośny. Hałas pojawia się przy zmianie prędkości i ciśnienia, przepływ zostaje jakoś zaburzony. Jednak nowoczesne pompy obiegowe c.o. potrafią same dostosowywać się do zmian przepływu i ciśnienia w instalacji. Dzięki temu, np. przymknięcie wielu głowic termostatycznych na grzejnikach nie powoduje już charakterystycznych szumów i gwizdów.
Uciążliwe dźwięki, np. przy napełnianiu spłuczki wodą pojawiają się gdy ciśnienie wody jest zbyt wysokie. Na to jednak jest prosta rada. Na początku instalacji zakładamy reduktor ciśnienia. W odróżnieniu od zaworu obniża on wprawdzie ciśnienie do zadanej wartości, ale nie tłumi go, jeżeli spada ono w samym wodociągu.
Redaktor: Jarosław Antkiewicz
1
