Naprawa tarasu - analiza zniszczeń

Janusz Werner
Janusz Werner
Print image
Copy link image
time image Artykuł na: 9-16 minut
Naprawa tarasu - analiza zniszczeń

Mamy taras wykończony płytkami ceramicznymi, który 4 lata temu przeszedł remont z powodu odspojenia płytek. Niestety, mimo stosunkowo krótkiego upływu czasu od remontu, na blaszanych obróbkach pojawiła się rdza, a skrajne płytki wydają głuchy odgłos przy pukaniu. Nasuwa się więc pytanie: czy istnieje sposób na wykonanie remontu tarasu w sposób bardziej solidny?

aktualizacja: 2024-05-16 09:05:50
Czego dowiesz się z artykułu?
  • Dlaczego taras niszczeje?
  • Dlaczego obróbki rdzewieją?
  • Co zrobić, żeby płytki się nie odspajały?
  • Taras z płytkami ceramicznymi - jakie zniszczenia powstają?
  • Taras z kostki betonowej - jakie zniszczenia powstają?
  • Taras drewniany - jakie zniszczenia powstają?
  • Czy nawierzchnia z lastriko na tarasie ulega zniszczeniu?

Dlaczego taras niszczeje?

Przez lata betonowa płyta wyłożona płytkami ceramicznymi lub klinkierowymi była najpopularniejszym rozwiązaniem na taras. Niestety, w naszym klimacie taka konstrukcja przetrwa w dobrym stanie maksymalnie kilkanaście lat. Jeśli wykonawcy popełnili błędy lub użyli nieodpowiednich materiałów, jej żywotność może być jeszcze krótsza – zaledwie kilka lat.

Tarasy narażone są na różnorodne uszkodzenia. Podczas użytkowania po ich powierzchni chodzimy, stawiamy meble, ciężkie donice, przesuwamy różne przedmioty. Jeszcze większym wyzwaniem dla tarasu są warunki atmosferyczne. Latem palące słońce nagrzewa płytki do kilkudziesięciu stopni Celsjusza, zimą natomiast dokucza mróz i częste przechodzenie przez granicę 0°C. O każdej porze roku zagrożeniem jest woda, która nie tylko próbuje dostać się pod płytki, ale również zamarza, powodując dodatkowe spustoszenie.

Z tego powodu po kilku latach taras zazwyczaj wymaga przynajmniej drobnego remontu. Zakres prac renowacyjnych zależy od rodzaju i stopnia uszkodzeń. W przypadku wykruszenia się fugi lub odspojenia płytek wystarczy uzupełnić zaprawę w spoinach, wymienić uszkodzone płytki, a w razie potrzeby ułożyć nową izolację podpłytkową. W przypadku poważniejszych nieszczelności, szczególnie na tarasie nad pomieszczeniem mieszkalnym, konieczne jest całkowite usunięcie wszystkich warstw konstrukcji i wykonanie jej od nowa.

Dlaczego obróbki rdzewieją?

Autorka pytania nie precyzuje, czy taras jest usytuowany na gruncie, czy nad pomieszczeniem, jednakże obecność obróbek blacharskich sugeruje raczej ten drugi wariant.

Skorodowane obróbki tarasów ze stalowej blachy ocynkowanej (fot. z lewej: Archiwum BD) i powlekanej (fot. z prawej: J. Werner).

Dlaczego okapniki na jej tarasie tak szybko uległy rdzy? Wielu wykonawców decyduje się na ich wykonanie z ocynkowanej lub powlekanej blachy stalowej. Choć na dachu taki materiał może wytrzymać nawet kilkadziesiąt lat, to na tarasie lub balkonie ma on bezpośredni kontakt z klejami i zaprawami cementowymi, co w połączeniu z oddziaływaniem wilgoci staje się zabójcze.

Dostająca się pod okładzinę woda, nawet w niewielkich ilościach, nasyca się solami mineralnymi i alkaliami, co z kolei podnosi jej odczyn pH do wartości powyżej 13. W tak wysoce alkalicznym środowisku dochodzi do wypłukania cynku i warstwy pasywacyjnej, które chronią stalowy rdzeń blachy. Odsłonięty rdzeń ulega błyskawicznej korozji, której powstrzymanie jest praktycznie niemożliwe.

Znacznie lepszym rozwiązaniem jest zastąpienie obróbek blacharskich specjalnymi profilami okapowymi z aluminium. Ten materiał wykazuje odporność na korozję, co gwarantuje dłuższą żywotność tarasu.

Żeby zwiększyć trwałość wykończenia tarasu, stalowe obróbki warto zastąpić specjalnymi profilami okapowymi z aluminium
Żeby zwiększyć trwałość wykończenia tarasu, stalowe obróbki warto zastąpić specjalnymi profilami okapowymi z aluminium. (fot. Renoplast)

Co zrobić, żeby płytki się nie odspajały?

Podstawową przyczyną odklejania się płytek są błędy wykonawców, którzy nie wypełniają klejem całej przestrzeni pod okładziną. Na tarasie nie wolno mocować płytek na klej nakładany plackami! Błędem powodującym pękanie okładziny jest także brak dylatacji. Płyta tarasu powinna być oddzielona od ścian oraz podzielona na pola o boku długości 3-4 m. Dylatacje mają się pokrywać z linią łączenia płytek.

Pod okapnik przygotowuje się obniżenie wzdłuż zewnętrznej krawędzi płyty betonowej
Pod okapnik przygotowuje się obniżenie wzdłuż zewnętrznej krawędzi płyty betonowej. (fot. J. Werner)

Przy dużym remoncie skuwa się wylewkę, a nowe warstwy układa po wyczyszczeniu i zagruntowaniu podłoża. Najważniejszą sprawą jest zachowanie spadku płyty. Powinien on mieć około 2% (2 cm na 1 m) i być skierowany od ścian budynku na zewnątrz. Wzdłuż zewnętrznej krawędzi płyty przygotowuje się obniżenie, w którym później mocowana jest obróbka blacharska, albo - w lepszym wariancie - specjalny profil okapowy.

Na odpowiednio ukształtowanej płycie tarasowej wykonuje się pierwszą izolację przeciwwilgociową. Można to zrobić tradycyjnie, z papy, albo nowocześniej, stosując np. układaną na specjalnej siatce izolację bitumiczną albo folię w płynie. Wszystkie hydroizolacje nanosi się dwuwarstwowo i wyprowadza na ściany.

W przypadku tarasów nad pomieszczeniem, na izolacji przeciwwilgociowej układana jest izolacja termiczna. Na ogół styropian, ale lepiej sprawdza się twardy i nienasiąkliwy polistyren ekstrudowany. Termoizolację obciąża warstwa dociskowa z betonu, o grubości przynajmniej 5 cm, zbrojona siatką przeciwprężną lub zbrojeniem rozproszonym. Płyta dociskowa ma być oddylatowana od ściany za pomocą piankowej taśmy lub pasków styropianu.

Na niej układa się kolejną, podpłytkową izolację przeciwwilgociową, która chroni ją przed wodą, przenikającą przez fugi i mikropęknięcia w płytkach gorszej jakości. W tej roli najlepiej sprawdzają się dwuskładnikowe masy uszczelniające.

Typowy błąd wykonawczy - przestrzeń pod płytką nie została dokładnie wypełniona klejem
Typowy błąd wykonawczy - przestrzeń pod płytką nie została dokładnie wypełniona klejem. (fot. J. Werner)
Elastyczną zaprawę klejową nakłada się na podłoże i na płytki
Elastyczną zaprawę klejową nakłada się na podłoże i na płytki. (fot. J. Werner)

Do klejenia płytek należy używać wyłącznie zapraw elastycznych, przeznaczonych na zewnątrz, o określonym parametrze odkształcalności (klasa S2). Same płytki też muszą być mrozoodporne. Bardzo ważna jest szerokość spoin - nie powinny być zbyt wąskie i koniecznie wykonane z elastycznej zaprawy fugowej.

Analiza zniszczeń tarasu z płytkami ceramicznymi

Oprócz widocznych gołym okiem uszkodzeń, takich jak pęknięcia, kruszenie się czy odpadanie płytek, należy również sprawdzić stan pozornie nieuszkodzonych fragmentów nawierzchni. W tym celu wystarczy opukać je drewnianym młotkiem. Głuchy odgłos świadczy o słabej przyczepności płytek do podłoża i konieczności naprawy w tych miejscach.

Pęknięcia nawierzchni mogą mieć różne przyczyny:

  • Brak dylatacji lub zbyt wąskie spoiny między płytkami: W takim przypadku naprężenia powstające w wyniku wahań temperatury i wilgotności nie mają możliwości rozładowania się, co prowadzi do powstawania pęknięć.
  • Zła jakość płytek: Płytki niskiej jakości mogą być bardziej podatne na pękanie pod wpływem obciążeń i czynników atmosferycznych.
  • Uszkodzenia warstw podposadzkowych: Niestabilne podłoże, zbyt słaby podkład lub niewłaściwa izolacja termiczna mogą również prowadzić do deformacji nawierzchni i powstawania pęknięć.

Długie pęknięcia o nieregularnej linii, przebiegające przez niemal całą długość lub szerokość tarasu, najczęściej świadczą o braku dylatacji w nawierzchni i podkładzie. Podobne objawy mogą wystąpić również na tarasach o niestabilnym podłożu lub ze zbyt słabym podkładem. W takich przypadkach często dochodzi do odkształcenia się nawierzchni, co objawia się uskokami, wgłębieniami lub wybrzuszeniami.

Zjawiska te spotyka się najczęściej na tarasach na gruncie, gdy płyta tarasowa została wylana na niezagęszczonym podłożu lub na tarasach ocieplanych, w których zastosowano zbyt miękki materiał izolacyjny, a warstwa dociskowa z betonu jest cienka i mało wytrzymała.

Kruszenie się płytek może być spowodowane zastosowaniem materiału o zbyt dużej nasiąkliwości lub niskiej mrozoodporności. Z kolei odspajanie się płytek jest najczęściej efektem użycia nieodpowiednich zapraw klejowych, błędów w przyklejaniu lub braku izolacji przeciwwilgociowej pod płytkami.

Analiza zniszczeń tarasu z kostki betonowej

Ten typ nawierzchni stosowany jest na tarasach ziemnych, a jego uszkodzenia najczęściej wynikają z "rozjechania się" obramowania lub zapadnięcia się fragmentów warstwy podbudowy (niedostatecznie zagęszczonej). W efekcie dochodzi do powstania szerokich szczelin między kostkami i pofalowania powierzchni. Remont tarasu z kostki brukowej z reguły wymaga całkowitego rozebrania nawierzchni, ustabilizowania podłoża i ułożenia kostki na nowo.

Analiza zniszczeń tarasu drewnianego

Drewniane tarasy mogą być zbudowane na betonowej płycie tarasowej lub na metalowej bądź drewnianej konstrukcji wsporczej. Drewno, z upływem czasu, ulega naturalnemu procesowi murszenia i gniciu, szczególnie w miejscach narażonych na długotrwałe zawilgocenie. Dlatego kluczową kwestią dla jego trwałości jest zapewnienie odpowiedniej wentylacji pod nawierzchnią oraz właściwej izolacji materiału od gruntu, co ułatwia szybkie wysychanie drewna.

W przypadku drobnych uszkodzeń, takich jak pojedyncze zniszczone deski, istnieje możliwość ich łatwej wymiany. Natomiast w przypadku poważniejszych zniszczeń konstrukcji, konieczny staje się jej demontaż i całkowite ułożenie na nowo.

Lastriko - analiza zniszczeń

Choć popularne dawniej nawierzchnie ze szlifowanego cementu z kruszywem, znane jako lastriko, należą do trwałych pokryć tarasów, ich uszkodzenia najczęściej wynikają z niestabilności podłoża. Pęknięcia, które w nim powstają, stają się drogą dla wody, co prowadzi do destrukcji głębszych warstw i przecieków, szczególnie uciążliwych w przypadku tarasów nad pomieszczeniami.

Oprócz pęknięć, na lastrykowych tarasach mogą pojawić się obtłuczenia i odrywanie fragmentów krawędzi, głównie na skutek obciążeń mechanicznych i uderzeń.

 

Redaktor: Janusz Werner

Janusz Werner
Janusz Werner

Dziennikarz z przeszło 25-letnim doświadczeniem w mediach drukowanych i elektronicznych. W Budujemy Dom od blisko dekady. Na budowach bywa tak często, jak w redakcji. Autor tekstów poradnikowych i publicystycznych, także porad prawnych. Nadąża za zmianami w największych programach pomocowych dla inwestorów indywidualnych: w Czystym Powietrzu, Moim Prądzie, Mojej Wodzie...

Dodaj komentarz

Skomentuj artykuł
time image
time image
Zobacz inne artykuły
Odmień swój balkon: proste triki remontowe!
Odmień swój balkon: proste triki remontowe!
Poradnik
Cenisz nasze porady? Możesz otrzymywać najnowsze w każdy czwartek!