Stropy gęstożebrowowe - uwagi wykonawcze

Schemat realizacji opuszczonego wieńca

Układanie belek – najkorzystniejszym sposobem oparcia belek stropowych jest metoda opuszczonego wieńca. Po prostu do ścian przymocowuje się wypoziomowane deski wystające 4 cm ponad ich wierzch.

 

Dzięki temu dolne zbrojenie wieńca można umieścić pod belkami. Wtedy powierzchnia muru, na której rozkładają się obciążenia jest większa o ponad 70% od podstaw belek opartych na ścianie.

 

Oczywiście najtrudniejsza do poprawnego ułożenia jest pierwsza belka, bo właściwe odstępy pomiędzy pozostałymi wyznaczają pustaki wstawione pomiędzy końcami belek.

Precyzyjne ustawienie podpór pośrednich to gwarancja równego stropu (fot. Prefbet Śniadowo)

Podpory montażowe – w stropach z żebrami kratownicowymi belki muszą być podparte podczas montażu i betonowania:

• jedną podporą przy rozstawie ścian do 4,5 m,
• dwiema podporami przy rozstawie ścian 4,5 - 6,0 m,
• trzema podporami przy rozstawie ścian powyżej 6,0 m.

Odstępy pomiędzy podporami montażowymi nie mogą przekraczać 2 m. Dodatkowo w stropach o rozpiętości powyżej 4,8 m należy stosować wstępną strzałkę ugięcia. Dzięki temu po zabetonowaniu stropu i usunięciu podpór ugięcie stropu będzie minimalne. Przy rozstawie ścian do 6 m stosuje się 1 cm wstępnego ugięcia belek, a powyżej 6 m – 1,5-2 cm.

 

Pustaki stropowe to najlepszy szablon do równego ułożenia belek (fot. Techbud)

Układanie pustaków – przeprowadza się w kierunku prostopadłym do belek stropowych, bo gwarantuje to ich równomierne obciążenie i ugięcie.

 

Wszystkie skrajne pustaki (przy wieńcach, żebrach, podciągach, wymianach) muszą być zadeklowane.

 

Jedno żebro rozdzielcze szerokości 7-10 cm stosuje się w stropach o rozpiętości powyżej 4,2 m, a dwa żebra przy rozpiętości przekraczającej 6 m.

 

Dzięki temu zapewniona jest właściwa współpraca belek stropowych oraz zwiększona sztywność stropu.

 

 

Zdjęcie 1. W zbrojeniu wieńca stropowego najważniejsze jest właściwe zakotwienie prętów głównych   Zdjęcie 2. Deklowanie skrajnych pustaków to oszczędność betonu i mniejszy ciężar stropu   (fot. Wienerberger)

Zbrojenie – we współczesnych rozwiązaniach może być ograniczone tylko do żeber rozdzielczych (2 pręty główne średnicy 10 lub 12 mm oraz strzemiona w kształcie litery S z prętów grubości 4,5-6 mm) oraz wieńców stropowych (4 pręty główne średnicy 10-12 mm i strzemiona w rozstawie co około 30 cm). Zbrojenie wymianów, podciągów, czy wzmocnień przy schodach musi być wykonane zgodnie z projektem.

 

Żebro rozdzielcze konieczne w prawie każdym stropie. Dodatkowe zbrojenie podporowe tylko w stropach o rozpiętości powyżej 6 m

Betonowanie – strop przed zabetonowaniem musi zostać oczyszczony z liści, kawałków drewna, pustaków itp., a następnie obficie zwilżony wodą. Dzięki temu możliwe będzie prawidłowe wiązanie betonu, ponieważ woda znajdująca się w mieszance nie zostanie wchłonięta przez suche pustaki. Beton należy równomiernie rozprowadzać po stropie (w kierunku prostopadłym do belek stropowych) i nie wolno gromadzić go w jednym
miejscu.

 

Grubość warstwy nadbetonu w stropach gęstożebrowych to 3-6 cm

Pielęgnacja betonu – głównie polega na ochronie świeżo zabetonowanego stropu przed nadmiernym wysuszeniem. W tym celu warto przykryć go folią (w pierwszej dobie), a co najmniej przez tydzień musi być polewany wodą przynajmniej 2 razy na dobę. Wtedy mamy gwarancję, że strop nie popęka i osiągnie zakładaną wytrzymałość. Podpory montażowe oraz wszelkie deskowanie można zdemontować najwcześniej po 2 tygodniach od momentu betonowania.

 

Tadeusz Lipski