Pod względem technicznym dla „podłogówki” najlepsza jest posadzka, która ma znikome właściwości termoizolacyjne, bo nie utrudnia przepływu ciepła do pomieszczenia.
Zdolność do hamowania przepływu ciepła określa się mianem oporu cieplnego R, który dla posadzki nad ogrzewaniem podłogowym powinien być mniejszy niż 0,15 (m²·K)/W.
Zwiększenie oporu cieplnego powoduje niepotrzebnie nagrzewanie się głębszych warstw podłogi, zaś temperatura jej powierzchni spada, choć temperatura wody zasilającej się nie zmienia. Przykładowo jeśli woda grzewcza ma parametry 45/35°C, to zwiększenie oporu cieplnego z 0,05 (m²·K)/W do 0,15 (m²·K)/W spowoduje spadek temperatury powierzchni podłogi z 28°C do 26°C.
A oto wartości oporu cieplnego typowych posadzek:
Jarosław Antkiewicz
fot. Ensto Pol
Skomentuj
