Ogrodzenie za 280 czy 500 zł za metr? Po 10 latach różnica jest bardzo wyraźna
Ogrodzenie za 280 czy 500 zł za metr? Po 10 latach różnica jest bardzo wyraźna
Prefabrykowane elementy ogrodzeniowe produkowane są z wysoką precyzją, co gwarantuje ich idealne dopasowanie. Fazowane krawędzie oraz duży wybór kolorów nadają ogrodzeniu elegancki, nowoczesny wygląd, fot. Joniec
Ogrodzenie to wizytówka działki, ale też element, który niszczeje. Ogromne znaczenie ma zatem odpowiedni wybór ogrodzenia oraz staranne wykonanie wszystkich prac.
Najbardziej pożądane cechy ogrodzenia to wytrzymałość, trwałość, bezobsługowość, poza tym ładny wygląd. Ogrodzenie powinno też harmonizować z charakterem regionu, otoczenia działki, architektury domu, a przy tym być wygodny w użytkowaniu. Uzyskanie takiego z pewnością ułatwi powszechny dostęp do tradycyjnych, jak i nowoczesnych wyrobów ogrodzeniowych.
Jakie ogrodzenie wybrać?
Na szczycie listy najpopularniejszych ogrodzeń uplasowały się gotowe prefabrykowane elementy, wykonane z betonu, metalu, klinkieru, silikatu, PVC. Są nie tylko praktyczne, ładne, odporne na niesprzyjające warunki atmosferyczne - charakteryzuje je dodatkowo łatwość montażu, poza tym możliwość długiej eksploatacji bez potrzeby przeprowadzania konserwacji. Przy czym ogromnie istotna jest wysoka jakość wyrobów. Przykładowo, różnica między ogrodzeniem panelowym za 280 zł/mb i podobnym (pod względem wyglądu) za 500 zł/mb polega na zastosowaniu różnych - grubości blachy, jakości powłok zabezpieczających, sposobów zamocowania słupków. Po dziesięciu latach użytkowania pierwsze tańsze ogrodzenie rdzewieje, drugi wariant wygląda jak nowy.
W każdym ogrodzeniu trzeba zaplanować, oczywiście, wygodną furtkę (pożądana szerokość to 0,90-1,10 m) oraz odpowiednio szeroką i nowocześnie wyposażoną bramę wjazdową (przy wariancie z napędem obowiązkowo trzeba założyć fotokomórki (jak w przypadku bramy garażowej), lampę sygnalizacyjną. Ponadto, przy realizacji należy uwzględnić nakazy ogólnego i lokalnego prawa budowlanego oraz miejscowego planu zagospodarowania lub decyzji o warunkach zabudowy.
Jak zaplanować ogrodzenie wokół domu?
Dobrym krokiem jest zaplanowanie ogrodzenia wspólnie z architektem, na etapie projektowania domu. Stawianie na granicy działki - parkanu, muru, albo innego rodzaju bariery - nie jest tak łatwe, jak się z pozoru wydaje. Trzeba pogodzić różne aspekty prawne, użytkowe, estetyczne. Najpierw konieczne jest sprawdzenie, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (MPZP), czy nie ma odgórnych wytycznych, narzucających mieszkańcom stosowanie np. konkretnych materiałów na ogrodzenia działek, stawiania ogrodzeń o określonym wyglądzie (formie, kolorystyce, wysokości - zwykle to 1,8 m). Miejscowe obostrzenia wynikają m.in. z przepisów ochrony środowiska lub ochrony konserwatorskiej. Tylko jeżeli nie ma określonych zarządzeń od miejscowych władz, można ogrodzić działkę zgodnie z ogólnymi przepisami budowlanymi i uwarunkowaniami terenu oraz użyć do tego celu dowolnych materiałów. Na etapie projektowania warto dobrać odpowiednie elementy składowe i sprecyzować szczegóły estetyczne, np. czy będzie to ogrodzenie pełne, czy ogrodzenie ażurowe, albo z miejscowymi prześwitami.
Czy trzeba zgłosić budowę ogrodzenia?
W starostwie powiatowym trzeba zgłosićzamiar budowy ogrodzenia w przypadku, kiedy jego wysokość przekracza 2,20 m. Ponadto, zgodnie z art. 29 ust. 7 prawa budowlanego potrzebne jest pozwolenie na budowę ogrodzenia jeżeli na działce znajduje się obiekt wpisany do rejestru zabytków, albo zgłoszenie, jeżeli działka znajduje się na obszarze wpisanym do rejestru zabytków. Do wniosku trzeba dołączyć pozwolenie konserwatora zabytków. Przepisy stanowią również o tym, że ogrodzenie nie może:
przekraczać granicy działki oraz linii rozgraniczającej ulicy (wymóg odsunięcia od krawędzi jezdni);
stwarzać zagrożenia dla ludzi i zwierząt – zabrania się umieszczania drutu kolczastego, tłuczonego szkła, ostro zakończonych elementów na wysokości poniżej 1,8 m;
utrudniać widoczności kierowcom (szczególnie na narożnikach działki, przy wyjazdach z posesji).
Klasyczny fundament pod ogrodzenie (ciągły) - ważny element
Niektórzy twierdzą, że w przypadku ogrodzenia najważniejsze jest to czego nie widać, czyli fundament. Jego głębokość należy koniecznie dopasować do rodzaju gruntu i głębokości jego przemarzania oraz do rodzaju ogrodzenia. Na wysadzinowych gruntach gliniastych fundament pod ogrodzenie powinien sięgać do głębokości 80-140 cm w zależności od regionu (konieczna jest głębokość poniżej strefy przemarzania), natomiast na gruntach piaszczystych 40-60 cm. Fundament pod pełny mur wyprowadza się na wysokość przynajmniej 10 cm ponad poziom gruntu, a na jego zwieńczeniu układa się izolację przeciwwilgociową (dwie warstwy papy na lepiku lub folii fundamentowej). Szerokość fundamentu pod takie ogrodzenie musi mieć co najmniej 10 cm więcej, niż szerokość muru. Fundament pod inne rodzaje ogrodzenia, np. metalowe panele pomiędzy murowanymi słupkami, wykonuje się tak samo jak opisano powyżej. Inaczej ciągły tradycyjny fundament by popękał. Niepotrzebna jest jedynie papa lub folia fundamentowa poniżej paneli.
Fundament i podmurówka pod ogrodzenie z prefabrykatów
Wylewanie klasycznego fundamentu monolitycznego pod ogrodzenie jest, niestety, praco- i czasochłonne. Producenci opracowali zatem systemowe elementy prefabrykowane, które doskonale go zastępują. Przykładowo, do ogrodzeń z paneli stalowych, siatki, sztachet z drewna lub z PVC, przeznacza się zestawy zawierające - stopy fundamentowe pod słupki, deski podwalinowe, na których ewentualnie stosuje się jeszcze prefabrykowaną podmurówkę. W porównaniu z klasycznym ciągłym fundamentem, takie systemowe rozwiązania są tańsze, szybsze i prostsze przy realizacji, ponieważ znacznie ogranicza się zakres prac ziemnych. Głębsze punktowe wykopy wykonuje się, do poziomu przemarzania gruntu jedynie tam, gdzie planowane są stopy. W zależności od rodzaju gruntu, w wykopie układa się zbrojenie, wypełnia betonem, montuje prefabrykowane elementy fundamentowe, potem słupki. Deski podwalinowe stawia się w płytkim wykopie na podsypce z piasku (wystarczy warstwa 5 cm), opierając ich końce na stopach. Prefabrykowane podmurówki są dostępne jako gotowe elementy murkowe, dekoracyjne betonowe płytki, czapy wykończeniowe (np. o strukturze imitującej łupany piaskowiec, albo granit).
Ogrodzenia z kamienia, cegieł, betonu, silikatu - wykonane sposobem klasycznym
Pełne ogrodzenie wznosi się z pustaków lub bloczków betonowych, ewentualnie cegieł ceramicznych, po czym tynkuje, albo wykańcza okładziną. Lity mur z kamienia łupanego, ciosanego lub polnego, jest z pewnością dekoracyjny i stylowy, jednak na małych działkach może przytłaczać przestrzeń. W takim przypadku lepsza będzie ażurowa bariera z cegieł klinkierowych lub silikatowych (tych elementów nie wykańcza się, np. zaprawą tynkarską).
Pełny płot zapewnia prywatność i stanowi solidne ogrodzenie posesji, fot. Joniec
Wysoką trwałość muru uzyskuje się wtedy, kiedy wszystkie jego składowe (cegły, pustaki, kamienie, okładzinę, gotowe kształtki do wykończenia podmurówek, słupków i murków) układa się na specjalną zaprawę i koniecznie na pełną spoinę. Koronę należy ukośnie wyprofilować i zabezpieczyć daszkiem przed opadami atmosferycznymi. Chociaż postawienie pełnego, albo ażurowego ogrodzenia wymaga sporo pracy i czasu, poza tym nie jest tanie – to dla wielu grodzących posesje istotniejsze są – długowieczność zapory oraz uzyskanie poczucia prywatności i bezpieczeństwa na działce (na ogół trudno sforsować masywny mur).
Ogrodzenia wykonane z prefabrykatów
Murki, słupki, altany śmietnikowe łatwo stawia się z prefabrykowanych bloczków i pustaków, wykonanych z betonu lub silikatu. „Rosną” szybko, ponieważ w procesie produkcji kształtki zaopatruje się w zamki, dzięki którym bez zaprawy wznosi się najpierw tzw. suchy mur. Następnie w fabrycznie przygotowane otwory wkłada pręty zbrojeniowe i wlewa zaprawę cementową. Estetyczne i trwałe kształtki, wytwarzane według nowoczesnych technologii (np. wibroprasowania), nie wymagają tynkowania, ani konserwacji. W procesie produkcji nadaje się im rozmaite wymiary, kolory i faktury (gładkie, szlifowane, łupane).
Innym wariantem są prefabrykowane przęsła betonowe (szerokości 1 lub 2 m, wysokości 0,50-2,50 m) i kompatybilne z nimi słupki betonowe. Ogrodzenie w takiej wersji stawia się tanio i łatwo. Słupki wkopuje się w ziemię i zalewa betonem. Przęsła wsuwa się w fabrycznie wyrobione rowki w słupkach. Elementy dostępne są w kolorze betonu, ewentualnie beton barwi się w masie. Można wybrać te z obustronnie gładką powierzchnią, albo ze wzorem na jednej ze stron. Produkuje się przęsła pełne i ażurowe. Owszem, można dyskutować o estetyce tego rodzaju ogrodzenia, ale trudno nie docenić walorów montażowych i użytkowych. Do nich zalicza się bowiem wyjątkowo łatwy montaż i demontaż, poza tym trwałość, bezobsługowość, zatrzymywanie wiatru i hałasu. Do renowacji zniszczonych litych murów ogrodzeniowych przeznacza się okładziny wykonane z betonu i silikatu. Są one tańsze, w porównaniu z okładzinami kamiennymi, poza tym na ogół perfekcyjnie imitują granit, wapień, piaskowiec, prawdziwą ceramiczną cegłę.
W grupie ogrodzeń z metalu od lat królują siatki ogrodzeniowe. To skutek łatwej ich dostępności i niskiej ceny. Dawniej oferowano jedynie odmianę z drutu ocynkowanego, którą trzeba było regularnie malować. Obecnie w sprzedaży są siatki ogrodzeniowe w wersji ocynkowanej i powlekanej tworzywem sztucznym. Siatki kupuje się w rulonach o długości 15-25 m wraz z kompletem niezbędnych części (słupkami, linką stalową, napinaczami i zaciskami linki). Popularne są też gotowe, pomalowane metodą proszkową, przęsła z siatką rozciągniętą na ramach ze stali lub aluminium.
Zwolennicy ażurowego ogrodzenia z metalu mają jeszcze do dyspozycji m.in.:
przęsła z prętów stalowych lub aluminiowych;
przęsła kute lub spawane ręcznie;
kosze gabionowe.
W przypadku ogrodzeń z prętów, do poziomych kształtowników przykręca się pionowe pręty o przekroju zamkniętym (wykonane z płaskowników, kątowników lub kształtowników), a jeżeli stosuje się pręty o przekroju otwartym, to zamyka się je kapturkami. Moduły takiego ogrodzenia przytwierdza się między słupkami metalowymi, betonowymi lub murowanymi. Montaż jest prosty, ponieważ wszystkie niezbędne elementy ogrodzenia dostępne są w kompletach. Współczesne ogrodzenia ze stali są trwałe i wytrzymałe na korozję, ponieważ fabrycznie zabezpiecza się je dwu-, a nawet trzykrotnym ocynkowaniem, a na zamówienie lakieruje proszkowo. Dostępne są w wielu wzorach, kolorach z palety RAL i wymiarach (np. o wysokości od 1 do 2,40 m).
Ogrodzenie wykonane w wersji grys groszkowany w kolorze antracyt, uzupełnione ażurowymi przęsłami z poziomymi elementami, fot. Forbet
Niepowtarzalne artystyczne wyroby z ręcznie kutej stali ciągle należą do pożądanej przez wielu właścicieli „elity” wśród ogrodzeń. Są jednak drogie, dlatego producenci znaleźli sposób na obniżenie ich ceny. Oferują powtarzalne moduły wykonywane z żeliwa lub stali na linii produkcyjnej, które doskonale imitują wyroby kowalskie, i które fabrycznie powleczono nowoczesnymi powłokami zabezpieczającymi przed korozją.
Konstruowanie ogrodzenia z koszy gabionowych też jest proste, przy czym stwarza się ogromne pole do ciekawego zaaranżowania przegrody na granicy działki. Przy tym wariancie nie wylewa się klasycznych fundamentów pod ogrodzenie - kosze stabilizuje się tylko punktowo zagłębionymi słupkami (o głębokości przynajmniej 70 cm) i wykonuje płytką wylewkę z betonu (powinna być kilka centymetrów szersza od gabionów). Kosze można w dowolny sposób rozstawić i wypełnić (np. kamieniami, drewnem, szkłem, ziemią i roślinami). Elementy są trwałe i wytrzymałe, ponieważ wytwarza się je z ceowników i stalowego drutu ocynkowanego ogniowo, a niekiedy zostają jeszcze fabrycznie zabezpieczone przed korozją powłoką z PVC, albo proszkowo lakierem z palety RAL.
Ogrodzenie z drewna
Stawianie tradycyjnego drewnianego ogrodzenia (z desek, sztachet, okrąglaków, bali, żerdzi) nie odejdzie się bez użycia ogromnej ilości wkrętów do drewna i śrub, poza tym jest czasochłonne. Dużo łatwiej i szybciej można wznieść ogrodzenie z gotowych paneli drewnianych. W sprzedaży dostępne są moduły o rozmaitych wzorach i rozmiarach (o wysokości 50-180 cm i szerokości 100-180 cm). Wyroby wykonuje się z drewna zaimpregnowanego ciśnieniowo, jednak co kilka lat warto je konserwować. Skutek zastosowania drewna bez takiej impregnacji to konieczność wymiany ogrodzenia już po 3-5 latach użytkowania.
Ogrodzenie z PVC
W przeciwieństwie do wyrobów z drewna, elementy ogrodzeniowe z PVC nie wymagają żadnej konserwacji. Doskonale imitują naturalny surowiec, ale są od niego lżejsze i bardziej odporne na warunki pogodowe. Poza tym są elastyczne i mocne. Montaż jest łatwy, podobnie jak wymiana zniszczonych części.
Ile kosztuje ogrodzenie?
Przy stawianiu ogrodzenia na granicy działki, zaleca się wykorzystywanie wyrobów wysokiej jakości, bo ma to wydajny wpływ na długowieczność i estetykę. Jednak trzeba się liczyć z wyższym kosztem inwestycyjnym, niż w przypadku tanich wersji ogrodzeń niskiej jakości.
słupek 60 × 40 mm, wysokość 2 m - cena 80-150 zł/szt.;
ogrodzenie panelowe z fundamentem i robocizną - cena 280-500 zł/mb;
ogrodzenie kute (proste wzory) z fundamentem, słupkami i robocizną - koszt 530-1200 zł zł/mb;
ogrodzenie drewniane z fundamentem, słupkami i robocizną - cena 300-650 zł/mb;
ogrodzenie z koszy gabionowych 0,3 głębokości × 1,6 m wysokości - cena 400-600 zł/mb;
ogrodzenie z bloczków betonowych (imitujących łupany kamień) fundamentem, słupkami i robocizną - cena 500-1500 zł/mb;
brama przesuwna z napędem, 4 m - cena 4500-12 000 zł;
furtka z osprzętem - cena 1200-6000 zł.
Jeśli chcesz poznać dokładny koszt samych materiałów, skorzystaj z naszego Kalkulatora ogrodzeń. Narzędzie automatycznie dobierze odpowiednią liczbę paneli, słupków o przekroju 40x60 mm, obejm (startowych, pośrednich i narożnych) oraz elementów podmurówki, podając gotową wycenę za ogrodzenie.
Od ponad dwudziestu lat w przystępny sposób opisuje domy i ogrody Czytelników. Współpracowała z kilkoma znanymi poradnikami budowlanymi. Jest autorką tekstów i zdjęć. W wolnych chwilach z przyjemnością zajmuje się własnym ogrodem.
Metodą permakulturową uprawia w nim zarówno rośliny ozdobne, jak i zioła, warzywa itp. Amatorsko interesuje się architekturą, ogrodnictwem, ornitologią, sportem, filmem. Uwielbia podróżować, poznawać nowych ludzi i miejsca. Jeżeli potrzebuje wypocząć, najchętniej wyjeżdża nad morze, poza sezonem wakacyjnym.