Przyszli użytkownicy wanien z hydromasażem mają wiele wątpliwości, czy zamontować je we własnym domu. Na forach aż kipi od sprzecznych opinii. Które z nich są prawdziwe?
Tak. Masaż wodny, stosowany od wieków, zalecany jest przede wszystkim w schorzeniach układu mięśniowego i krążenia, pomaga również w dolegliwościach kostnych i w chorobach reumatycznych.
Chociaż hydromasaż często nie usunie przyczyn choroby, to na pewno poprawi samopoczucie, częściowo zrównoważy zaburzenia krążenia, pozytywnie wpłynie na układ nerwowy i odpornościowy. Ujędrni skórę i ją nawilży. Dlatego zalecany jest nie tylko dla ludzi z wewnętrznymi dolegliwościami.
Stałe korzystanie z hydromasażu możliwe jest w każdym wieku, jednak ludziom starszym, kobietom w ciąży, a także osobom chorym na serce i cukrzycę zaleca się taki zamiar skonsultować z lekarzem.
Wcale nie. Do zainstalowania wanny z hydromasażem nie trzeba mieć pokoju kąpielowego, choć według producentów z takiej wanny najwygodniej korzysta się w łazience o powierzchni co najmniej 6-8 m2.
W katalogach i sklepach znajdziemy wanny prostokątne, okrągłe, symetryczne i asymetryczne - prawe lub lewe, co ułatwia dopasowanie do konkretnego miejsca w łazience.
Wybór wanny do małej łazienki jest oczywiście trudniejszy, więc warto mu poświęcić szczególną uwagę. Można też zamówić wannę w dowolnym kształcie, dopasowanym do naszej łazienki. Taka wanna będzie jednak dużo droższa od standardowej.
Uwaga! Bez względu na wielkość pomieszczenia lepiej wybierać wanny płytsze - od 35 do 40 cm głębokości, dzięki czemu oszczędniej zużywać będziemy zarówno wodę, jak i energię do jej podgrzania. Z tych samych powodów warto także wybrać wannę zwężoną w miejscu, w którym trzymamy nogi.
Nie można. Zadanie to trzeba powierzyć osobie, która ma odpowiednie uprawnienia elektryczne, czyli aktualne zaświadczenie kwalifikacyjne z zakresu instalacji elektroenergetycznych i elektrycznych urządzeń napędowych, z dodatkowymi uprawnieniami do prac kontrolno-pomiarowych.
Podłączenie wanny do sieci elektrycznej musi być odnotowane w karcie gwarancyjnej. Gwarancja jest ważna pod warunkiem, że elektryk opieczętuje ją i podpisze się na świadectwie podłączenia wanny.
Tak. Bardzo ważne jest dokładne wypoziomowanie i odpowiednie odizolowanie wanny od konstrukcji budynku. Przed rozpoczęciem robót monter powinien sprawdzić, czy wanna nie została uszkodzona w czasie transportu.
Ze względu na to, że po włączeniu urządzeń do masażu wanna delikatnie drga, nie może ona przylegać do ścian: najlepiej, jeśli jest zamontowana w odległości przynajmniej 2 mm od nich. Powstałą szczelinę trzeba wypełnić silikonem sanitarnym lub taśmą uszczelniającą. Takie rozwiązanie wystarczająco chroni przed przenoszeniem się drgań na konstrukcję budynku i odkształceniami wanny lub ścian.
Po zakończeniu prac instalacyjnych, ale jeszcze przed założeniem obudowy, monter powinien sprawdzić działanie wszystkich elementów systemu: włączyć i wyłączyć hydromasaż.
Nie. Po każdym umyciu wannę wystarczy przetrzeć, tak jak zwykłą wannę bez hydromasażu: wodą, miękką ściereczką i delikatnymi środkami czyszczącymi. Środki te nie powinny zawierać amoniaku i alkoholu. Lepiej także nie myć wanny mleczkami zawierającymi drobinki ścierne, bo te mogą zarysować powierzchnię.
Uwaga! Zarysowaną wannę można wygładzić środkiem polerującym.
Ewentualne osady wapienne, czyli tzw. kamień, można usuwać miękką ściereczką nasączoną rozgrzanym octem, a potem spłukać dłużą ilością wody.
I tu mają rację ci, którzy mówią, że taka wanna wymaga dodatkowych zabiegów. Dezynfekcję trzeba przeprowadzać okresowo, co najmniej raz w miesiącu, a jeśli z wanny korzysta się często - co 2 tygodnie.
Tak. Najtańsza wanna z hydromasażem kosztuje 3 tys. zł, najdroższa - nawet 30 tys. zł. Cena zależy od tego, co wybierzemy: czy prosty, prostokątny model niewielkich rozmiarów, czy ogromną niesymetryczną bryłę, która zajmie pół pokoju kąpielowego - im bardziej wymyślny i większy kształt, tym wanna droższa. Cena zależy też oczywiście od wyposażenia: standardem jest wanna z jedną pompą, ale te droższe mają je dwie, mają też więcej dysz - tańsze 4-5, droższe 15-20. Cena zależy od rodzaju masażu: powietrzny jest droższy od wodnego, ale tańszy od masażu łączonego.
W kompletach tańszych modeli do wanny dołączane są: stelaż, nóżki oraz najprostszy rodzaj hydromasażu (często do wybranego modelu wanny producent oferuje kilka rodzajów hydromasażu - prostszy lub bardziej skomplikowany, ale za to droższy). Obudowa jest sprzedawana osobno: można wybrać np. standardową akrylową lub droższą - drewnianą.
Uwaga! Jeśli cena wanny z hydromasażem jest niższa niż 2 tys. zł, znaczy to, że sprzedawca oferuje tylko wannę - bez urządzeń do hydromasażu. Do takiej wanny trzeba jeszcze kupić cały system - cena wzrośnie przynajmniej o 50%.
Droższe modele mają więcej automatyki, dozowanie chemii, możliwość zaprogramowania działania filtrów na każdy dzień tygodnia, a także jej automatyczne ozonowanie.
Droższe wanny mają też bardziej skomplikowane systemy filtracji: np. filtr piaskowy i rynnę przelewową. Najdroższe modele mogą mieć halogenowe oświetlenie podwodne, chromoterapię, radio, cd, a nawet mały ekranik, na którym podczas kąpieli można oglądać filmy.
Uwaga! Najczęściej producenci podają cenę wanny w kolorze białym. Za inny trzeba dopłacić od 10 do 35%.
Dla ułatwienia dostępu do wszystkich urządzeń hydromasażu, wannę najlepiej obudować powłoką akrylową: jest giętka, elastyczna, łatwo ją zdemontować i założyć powtórnie. W droższych modelach jest ona sprzedawana w komplecie z wanną, do tańszych trzeba ją dokupić.
Tak, ale jeszcze większe znaczenie ma ich rodzaj i rozmieszczenie: powinny być tak ulokowane, by wydobywająca się z nich woda masowała różne części ciała - plecy, kark, ramiona, nogi oraz stopy. W wannach z siedziskiem często montuje się dodatkowe dysze - do masowania krzyża i lędźwi.
Żadna z dysz nie jest montowana w przypadkowym miejscu. To, ile ich jest, zależy od rozmiarów i kształtu wanny. Aby masaż był skuteczny, wystarczy, że będą zamontowane 3-4 dysze. Większość wanien, nawet tych za niższą cenę, ma jednak ich znacznie więcej - od 6 do 10, te najdroższe mogą mieć nawet 30.
Uwaga! Najczęściej producenci proponują wannę ze standardową, określoną liczbą dysz. Za dopłatą jednak można zamówić dowolną ich liczbę.
Nie wszystkie dysze są jednakowe: mogą mieć różne natężenie z jakim wypływa z nich woda, mogą też mieć regulację kierunku strumienia wody. Są również dysze zamykane, które umożliwiają zwiększenie intensywności strumienia w dyszach otwartych.
Nie, ale są to dwa różne typy masażu, prawdą jest natomiast, że tańsze wanny mają najczęściej tylko masaż wodny. Droższe mają obydwa typy, a najdroższe mają dodatkowy wariant pośredni - wodno-powietrzny. Bardzo rzadko spotyka się wanny z samym hydromasażem powietrznym.
Masaż wodny jest zwany biczem wodnym. Jak sama nazwa wskazuje, chodzi o strumienie wody, które wydostają się z dysz umieszczonych na ściankach i na dnie wanny. Woda tłoczona jest za pomocą pompy zamontowanej bezpośrednio pod wanną (w bardzo drogich modelach hydromasaż może być tak skonstruowany, by pompa znajdowała się w oddzielnym pomieszczeniu - dzięki temu nie słychać jej pracy, a cały system jest cichszy). Masaż wodny ma działanie pobudzające i rozluźniające. Jest szczególnie polecany po wysiłku fizycznym.
Masaż powietrzny, określany jako kąpiel perełkowa. Masuje powietrzem tłoczonym do wanny specjalną dmuchawą. Powietrze może dostać się do wanny na dwa sposoby: przez dysze lub z komory zwanej podwójnym dnem przez dużą liczbę otworów w dnie wanny. Drugie rozwiązanie jest tańsze, ale ma istotną wadę - przestrzeń między ściankami wanny trudno dokładnie zdezynfekować i wysuszyć.
Uwaga! W droższych modelach wanien wydmuchiwane powietrze jest podgrzewane, w tańszych - nie.
Masaż powietrzny jest łagodny: ma działanie relaksujące i ujędrnia skórę. Poprawia także krążenie.
Zależy od producenta. Część z nich dopuszcza używanie różnorodnych mydeł, żeli i szamponów przeznaczonych do kąpieli bądź higieny ciała, a także soli, wyciągów i środków leczniczych.
Co prawda prawie wszyscy producenci zalecają, by przed kąpielą z hydromasażem wziąć prysznic i spłukać z siebie resztki brudu, mydła lub naskórka, z tym że prysznic ten można oczywiście wziąć w tej samej wannie - nie trzeba mieć oddzielnej kabiny.
Wszyscy odradzają natomiast stosowania kulek do kąpieli: żaden większy element nie powinien dostać się do pompy - siatka, która znajduje się w miejscu poboru wody, może okazać się niewystarczająca. Raczej nie powinno się też zażywać kąpieli błotnych.
Uwaga! Wszyscy producenci odradzają stosowanie w czasie hydromasażu środków myjących, które bardzo się pienią. Urządzenie wytworzy dużo piany, która niekiedy może ograniczyć swobodę korzystania z kąpieli.
Redaktor: Aleksandra Kuśmierczyk
fot. otwierająca: Poolspa
40
