Dom wystylizowany przez właścicielkę

Zaraz po ślubie urządziła mieszkanie w bloku, lecz pełnię projektanckich umiejętności pokazała, wykańczając i urządzając pierwszy własny jednorodzinny dom. Ściśle współpracowała z architektami przy projektowaniu dwukondygnacyjnej bryły, dopilnowała szczegółów dotyczących funkcjonalności i wygody (m.in. podzieliła wnętrze na obszerne strefy użytkowe i starannie je wyposażyła). Natomiast nie potrzebowała już pomocy fachowców przy stylizowaniu elewacji i pomieszczeń.

Koniecznie z wielospadowym dachem

Początkowo Małgorzata wzbraniała się przed budowaniem od zera. Jednak po obejrzeniu wielu wystawionych do sprzedaży domów (wcześniej zamieszkanych), uświadomiła sobie, że zbyt kosztowne i nieopłacalne będzie przeobrażanie ich do postaci, którą sobie wymyśliła. Na przykład bardzo jej zależało, żeby dach siedziby był efektowny i rozłożysty. Mówi, że od zawsze uznaje ten element za najważniejszą ozdobę jednorodzinnej architektury.

Właścicielka lubi stonowane barwy. Do przykrycia wielospadowego dachu przeznaczyła ceramiczną dachówkę w kolorze antracyt, do elewacji tynk silikonowy w kolorze śmietany (jest lepszy od zimnych odcieni bieli). W tym samym odcieniu (9002 z palety RAL) zamówiła okna, drzwi, bramę garażową itd. Udekorowała łukiem wjazd do garażu i okna na parterze, na elewacjach zastosowała też obramowania, gzymsy, pilastry oraz parapety z jasnego granitu.

- Nie potrafiłam zrezygnować z marzeń, bo oznaczałoby to w przyszłości życie w budynku nie do końca "moim" - opowiada właścicielka. - To ostatecznie zadecydowało o budowaniu od podstaw. Znalezienie zespołu architektów, którzy zechcieliby projektować pod moje "dyktando", nie było łatwe, ale się udało. Efektem tej współpracy jest tradycyjna bryła z poddaszem, którą zwieńczyłam wielospadowym dachem z kilkoma lukarnami i szerokimi okapami. Z góry wiedziałam, że zrealizowanie i wykończenie takiego przykrycia będzie droższe od zbudowania prostego, dwuspadowego. Jednak nawet spodziewany wysoki koszt nie powstrzymał mnie przed zastosowaniem angobowanej ceramicznej dachówki w kolorze antracyt. Dzięki tym zabiegom "czapa" domu jest elegancka i dodaje uroku bryle.

Podczas stylizowania elewacji o sporym rozmiarze też postarałam się o to, żeby nie wyglądały zbyt pospolicie i nudno. Nad wjazdem do garażu i oknami na parterze poprowadziłam spłaszczone łuki, a wokół otworów i pod otynkowaną podbitką dachu - obramowania, gzymsy, pilastry. Różnorodne elementy ozdobne (wykonane z twardego styropianu i przyklejone w formule 3D) nie dominują, tylko w nienachlany sposób wzbogacają fasady, jednolicie wykończone tynkiem silikonowym w kolorze śmietany. Dzieje się tak dlatego, że ten sam odcień bieli (9002 z palety RAL) mają - tynk, dekoracje, ramy okien, drzwi, brama garażowa.

Architektura: arch. Grzegorz Rempoła, Kinga Socha; Rzut parteru i rzut parteru po zmianach

Podczas projektowania bryły położyłam jeszcze nacisk na możliwość poruszania się na linii dom-ogród bez barier (np. przy tarasie nie ma schodów). Ekipa brukarska musiała zatem umiejętnie ukształtować podłoże, ponieważ budynek stanął na szczycie łagodnego pagórka (kupiliśmy działkę ze spadkiem w stronę ulicy). Wykorzystałam dogodne usytuowanie posesji względem stron świata - salon zaplanowałam od wschodu, narożny taras od wschodu i południa (połowa płyty tarasowej na stałe zadaszona przez strop i szeroki okap dachu).

Chociaż inspirowała się architekturą tradycyjną, to uniknęła budowy klasycznego okazałego ganku. Zależało jej na współcześnie wyglądającym przeszklonym wejściu, koniecznie bez licznych schodów (całkowicie bezbarierowy sposób poruszania się zapewniła przy tarasie).

Perfekcyjnie urządzone, wygodne wnętrze

Pani domu z ogromnym pietyzmem zaaranżowała praktyczną przestrzeń wspólną i prywatną. Zgodnie z prośbą męża, starannie wytyczyła wielkość salonu (oczekiwał komfortu - dużej przestrzeni). Wzmocniła efekt użytkowy i reprezentacyjny tego pomieszczenia, poprzez nadanie mu wysokości dwóch kondygnacji. Zadbała o właściwy rozmiar jadalni (postanowiła ulokować w niej długi stół) oraz kuchni z wyspą (nie zapomniała o wydzieleniu przy niej spiżarni o powierzchni 3 m2, schowała ją za drzwiami w zabudowie kuchennej). Wnętrza wspólne celowo ustawiła w kształt przypominający literę S.

Przestrzeń dzienna jest połączona, lecz jej części są odrębne. Za jedno z najbardziej udanych rozwiązań Małgosia uznaje zastosowanie wyspy i hokerów (ulokowała je na granicy jadalni i kuchni). Hol oddzieliła od wiatrołapu przeszklonymi dwuskrzydłowymi drzwiami.

Obszerny salon o wysokości dwóch kondygnacji ozdabia stropodach oraz okno z łukiem. Podobnie jak reszta przeszkleń, ma ramy z drewna i 3 szyby (w tym antywłamaniowe). W posadzce pod oknem znajduje się grzejnik kanałowy.

- Jestem osobą chętnie gotującą i rodzinną, dlatego zaplanowałam całą strefę wspólną do wygodnego życia na co dzień i przyjmowania gości - mówi Małgorzata. - Na przykład na przyjęciach imieninowych lub świątecznych zjawia się co najmniej kilkanaście osób, więc nawet w tak dużej jadalni dostawiamy wtedy krzesła. Natomiast do podejmowania kilku koleżanek przy kawie przeznaczyłam wyspę, usytuowaną na granicy jadalni i kuchni. Rzeczywiście, przy garstce osób wyspa i stołki barowe fantastycznie się sprawdzają.

Po doświadczeniach mieszkania w domu rodziców zbudowanym w czasach socjalizmu, nie wyobrażałam sobie ciągłego chodzenia po schodach do sypialni. Prywatny master bedroom ulokowałam zatem na parterze, zawierając w nim sypialnię, łazienkę z wanną i prysznicem oraz pojemną garderobę. Uwzględniłam zamieszkanie tu w przyszłości rodziców, lecz głównie miałam na uwadze nasze potrzeby. Obok tej strefy zaprojektowałam oddzielne gościnne WC. Naprzeciwko - wieloczęściowe zaplecze gospodarcze (z kotłownią, składzikiem, pralnią z suszarnią i prasowalnią), które połączyłam z garażem na dwa samochody. Żadnego elementu nie potraktowałam tu po macoszemu, postarałam się o przestronność i łatwy dostęp do wyposażenia (np. w pralni pamiętałam o oknie tarasowym, przez które wystawiam suszarkę na zewnątrz).

Równie precyzyjnie myślałam o dużym przeszklonym wiatrołapie i oddzielonej szatni (nie chciałam, żeby stały się poczekalnią przy większym gronie gości - dodatkowo zależało mi, aby ten pierwszy pełnił rolę recepcji, jeśli przyjdzie listonosz). Po prostu, życie w jednorodzinnej siedzibie wymaga zapewnienia dogodnej przestrzeni, i uwzględnienia, oczywiście, potrzeb dzieci. Dla syna przeznaczyłam pomieszczenia na poddaszu (sypialnię, łazienkę z wanną i prysznicem). Podobny zestaw przygotowałam dla kolejnego dziecka. Na wyższej kondygnacji urządziłam też pokój gościnny oraz we wnętrzu nad garażem - strefę do zabawy.

Kiedy z mężem zdecydowaliśmy się na układ z wysokim salonem i antresolą na poddaszu, rozwiązałam problem dużej akustyki i uciekania ciepła na górę, montując wzdłuż antresoli szklaną ścianę. Ten detal architektoniczny okazał się trafnie dobrany, bo szkło nie zasłania światła, ani widoku na salon i ogród. Ponadto wygląda nowocześnie.

Małgosi zależało, żeby w jadalni zmieścił się długi stół i wygodne tapicerowane krzesła. Tu również zastosowała okno z łukiem. Do wykończenia ścian wybrała farbę lateksową w kolorze abalone oraz podsufitowe gipsowe sztukaterie (wykonane ręcznie na zamówienie) i szerokie listwy przypodłogowe (MDF) w kolorze śmietany Po użyciu tych elementów nadała wnętrzu klasę. Po wybraniu ciepłej kolorystyki i odpowiedniego oświetlenia osiągnęła wrażenie przytulności.

Przestrzeń dzienną można ogrzać żeliwnym wkładem (z kwadratową szybą i grawitacyjnym sposobem rozprowadzania ciepła). Za ścianą z kominkiem znajduje się master bedroom, oddzielony wygłuszonymi drzwiami. W głębi - dwubiegowa klatka schodowa, wykończona dębem.

Różnorodne instalacje

Właściciele założyli systemy standardowe i ponadstandardowe. Już na etapie budowania zlecili specjalistom zamontowanie wentylacji mechanicznej z rekuperatorem. Fachowcy doradzili przygotowanie opcji włączenia klimatyzatora do tych samych kanałów (dodali go rok temu). Inni poprowadzili rurociąg systemu odkurzania centralnego, wyposażając go w pięć gniazd i dwie szufelki automatyczne (w kuchni i wiatrołapie). Oczywiście, przezorna właścicielka kupiła dwa węże o długości 12 m (po jednym na każdą kondygnację) i bogaty osprzęt.

Wodę ze studni, wydrążonej na okres budowy, teraz mieszkańcy wykorzystują do podlewania ogrodu (uzdatniając ją specjalistyczną stacją). Szczęśliwie instalację w domu tuż przed przeprowadzką podłączyli do nowo powstałego wodociągu. Założyli dodatkowy obwód elektryczny, obsługujący agregat prądotwórczy. Zainwestowali w system alarmowy i monitorowania siedziby oraz wersje antywłamaniowe okien i drzwi. Nie oszczędzali na rozmaitych czujnikach, m.in. dymu. Na gazie z sieci oparli mieszany system grzewczy z podłogówką, grzejnikami kanałowymi i na ścianach.

Połowa narożnego tarasu o powierzchni 70 m2 jest na stałe zadaszona stropem i szerokim otynkowanym okapem dachu.

W zadaszonej części tarasu stoi wygodny wypoczynkowy komplet rattanowy, w odkrytej jadalniany. Podczas chłodnej pogody, przestrzeń w zewnętrznym pokoju można ogrzać przy pomocy gazowego promiennika ciepła.

Właścicielka, Małgorzata - Dbałość o funkcjonalność i praktyczność towarzyszyła mi przez cały okres projektowania, budowania i wykańczania domu. Zajęłam się każdym detalem wystroju i kolorystyki - dążyłam do uzyskania eleganckiej, przytulnej i nieprzytłaczającej przestrzeni. Nie nadużywałam ilości barw. Identyczną barwę śmietany, którą wyselekcjonowałam z palety RAL (9002), mają elewacje, okna, drzwi zewnętrzne i wewnętrzne, brama garażowa, panele boazeryjne, listwy wykończeniowe, meble kuchenne, itp. Odcienie szarości przewijają się od dachówki ceramicznej i kostki brukowej, przez farbę na ścianach (tu kolor abalone), po tapicerkę mebli. Żywe akcenty barwne zastosowałam jedynie w elementach wyposażenia, które się zdejmuje, wymienia (np. zasłony, poduszki, obrusy).

Redaktor: Lilianna Jampolska