23-28 minut 
Kominy stalowe 
533 189 050 
Górnośląska 1 43-200 Pszczyna 
Modernizacja systemu kominowego w istniejącym budynku
Modernizacja systemu kominowego w istniejącym budynku wymaga spojrzenia na instalację jako na całość. Nie wystarczy sprawdzić, czy nowy kocioł można fizycznie podłączyć do starego kanału. Trzeba ocenić stan przewodu, parametry urządzenia grzewczego, sposób doprowadzania powietrza oraz warunki, w jakich komin będzie pracował.
Najczęstsze problemy wynikają z pozostawienia niedostosowanego komina murowanego, niewłaściwej średnicy przewodu, braku odporności na kondensat, niedostatecznej izolacji albo nieuwzględnienia zmian w wentylacji budynku.
W zależności od stanu istniejącej instalacji rozwiązaniem może być montaż wkładu kominowego, wykonanie nowego przewodu wewnętrznego lub zastosowanie zewnętrznego komina stalowego. Wybór powinien wynikać z analizy technicznej, a nie z dostępności konkretnego produktu.
Modernizacja ogrzewania a praca komina
Nowoczesne kotły, kominki i urządzenia na pellet pracują inaczej niż źródła ciepła instalowane kilkadziesiąt lat temu. Starsze kotły zazwyczaj wytwarzały spaliny o wysokiej temperaturze, dzięki czemu murowany przewód szybko się nagrzewał, a ryzyko skraplania pary wodnej było stosunkowo niewielkie.
Współczesne urządzenia osiągają wyższą sprawność i wykorzystują większą część energii zawartej w paliwie. Oznacza to często niższą temperaturę spalin, zmienną moc pracy oraz większe wymagania dotyczące średnicy, szczelności i odporności przewodu. Niektóre instalacje pracują w warunkach mokrych, inne również w nadciśnieniu.
Połączenie nowego źródła ciepła ze starym, niedostosowanym kominem może prowadzić do kondensacji, zawilgocenia muru, korozji, problemów z ciągiem lub utraty szczelności.
Dlatego urządzenie grzewcze, przyłącze i system kominowy powinny być traktowane jako jeden współpracujący ze sobą układ.
Diagnostyka przed wyborem systemu
Pierwszym etapem modernizacji powinna być ocena techniczna istniejącego przewodu. Nie warto zaczynać od wyboru średnicy wkładu ani kupowania elementów wyłącznie na podstawie wymiarów starego komina.
Podczas kontroli trzeba zweryfikować przede wszystkim drożność i szczelność przewodu, stan cegieł i zaprawy, obecność pęknięć, rzeczywisty przekrój oraz przebieg kanału. Ważne są również jego wysokość czynna, dostęp do wyczystki, ślady kondensatu lub korozji i możliwość wykonania prawidłowego połączenia z nowym urządzeniem.
W starszych kominach szczególnie przydatna może być inspekcja kamerą. Umożliwia wykrycie zwężeń, przesuniętych cegieł, uszkodzeń i nieprawidłowych podłączeń, których nie widać podczas standardowych oględzin.
Czy zawsze trzeba budować nowy komin?
Nie. W wielu modernizowanych budynkach można wykorzystać istniejący komin, pod warunkiem że jego konstrukcja jest stabilna, kanał drożny, a przebieg umożliwia wprowadzenie odpowiedniego wkładu.
Takie rozwiązanie pozwala ograniczyć ingerencję w budynek, a jednocześnie dostosować przewód do parametrów nowego źródła ciepła.
Budowa nowego komina staje się konieczna przede wszystkim wtedy, gdy stary przewód ma poważne uszkodzenia, zbyt mały przekrój albo liczne zwężenia i przesunięcia. Problemem może być również brak miejsca na wkład o wymaganej średnicy, niewłaściwe położenie istniejącego pionu lub wykorzystanie starego kanału przez inną instalację.
Wkład kominowy zamiast przebudowy
Wkład kominowy może wystarczyć, gdy konstrukcja starego komina jest w dobrym stanie, ale jego wewnętrzna powierzchnia nie zapewnia wymaganej szczelności, odporności na kondensat albo właściwej geometrii przepływu.
Poradnik
Prawidłowo dobrane wkłady kominowe oddzielają spaliny od starego muru, zwiększają szczelność instalacji i pozwalają dopasować przekrój do urządzenia. Mogą również zabezpieczać konstrukcję przed działaniem kondensatu, ograniczać osadzanie się zanieczyszczeń oraz ułatwiać późniejsze czyszczenie.
Kluczowy jest jednak właściwy dobór materiału. Przewód przeznaczony do kotła gazowego kondensacyjnego pracuje w innych warunkach niż komin współpracujący z kominkiem na drewno albo kotłem na pellet. Stosowanie jednego rodzaju stali do wszystkich instalacji bez sprawdzenia klasyfikacji produktu jest błędem.
Kompletny system przy większej modernizacji
Sam wkład nie rozwiąże problemu, jeśli istniejący komin jest poważnie uszkodzony, ma niewłaściwą geometrię albo jego lokalizacja nie odpowiada nowemu układowi kotłowni.
W takiej sytuacji warto rozważyć kompletny system kominowy. Dotyczy to zwłaszcza gruntownej modernizacji kotłowni, zmiany miejsca montażu urządzenia, braku odpowiedniego kanału lub konieczności wykonania nowego przewodu zewnętrznego.
Prefabrykowane systemy kominowe powstają z kompatybilnych elementów zaprojektowanych do wspólnej pracy. Ogranicza to ryzyko przypadkowego łączenia rur, kolan, uchwytów i zakończeń o różnych parametrach.
Komin wewnętrzny czy zewnętrzny?
W istniejącym budynku wykonanie nowego komina wewnętrznego może oznaczać konieczność przebijania stropów, ingerencji w pomieszczenia oraz przebudowy fragmentu dachu. Nie zawsze jest to technicznie lub ekonomicznie uzasadnione.
Alternatywą może być izolowany komin stalowy prowadzony po elewacji. Pozwala ograniczyć prace wewnątrz domu, ominąć stropy i dopasować lokalizację pionu do nowego źródła ciepła.
Takie rozwiązanie również wymaga odpowiedniego projektu. Znaczenie mają sposób mocowania do ściany, przebieg przyłącza, izolacja, położenie względem otworów w budynku oraz wysokość odcinka wystającego ponad ostatni wspornik. Niewłaściwie wykonany komin zewnętrzny może nadmiernie się wychładzać i być bardziej podatny na oddziaływanie wiatru.
System wybrany przed urządzeniem
Jednym z najczęstszych błędów jest zakup systemu kominowego przed dokładnym określeniem parametrów źródła ciepła.
Komin powinien być dopasowany między innymi do rodzaju paliwa, mocy urządzenia, temperatury i strumienia spalin, średnicy króćca, wymaganego ciągu oraz sposobu pracy instalacji. Trzeba również wiedzieć, czy może dochodzić do powstawania kondensatu i czy przewód będzie pracował w podciśnieniu, czy w nadciśnieniu.
Sam wybór pomiędzy kominem stalowym a ceramicznym nie rozstrzyga więc problemu. W obu grupach znajdują się systemy przeznaczone do różnych paliw i warunków eksploatacyjnych.
Nieprawidłowa średnica przewodu
Średnica komina ma bezpośredni wpływ na przepływ i temperaturę spalin. Przewód zbyt wąski może powodować nadmierne opory i problemy z ich odprowadzaniem, natomiast zbyt duży sprzyja spowalnianiu oraz wychładzaniu strumienia.
Skutkiem mogą być trudności podczas rozpalania, cofanie dymu, niestabilna praca urządzenia, nadmierna kondensacja, odkładanie sadzy i smoły, błędy kotła lub zwiększone zużycie paliwa.
Średnicy nie należy dobierać wyłącznie do wymiarów starego kanału. Powinna wynikać z parametrów źródła ciepła oraz obliczeń uwzględniających wysokość i przebieg przewodu.
Brak odporności na kondensat
Po wymianie starego kotła na urządzenie o wysokiej sprawności temperatura spalin może wyraźnie spaść. W określonych warunkach para wodna zaczyna wtedy skraplać się na ściankach przewodu.
Jeżeli materiał nie jest przystosowany do takiej pracy, kondensat może powodować korozję, przenikać do struktury komina murowanego, niszczyć zaprawę i prowadzić do powstawania wykwitów oraz nieprzyjemnego zapachu.
Jeżeli parametry źródła ciepła wskazują na możliwość kondensacji, system powinien być przeznaczony do pracy w warunkach mokrych. Równie ważne jest kontrolowane odprowadzenie skroplin. Nie mogą gromadzić się przypadkowo w dolnej części komina ani wydostawać przez nieszczelne połączenia.
Niedostateczna izolacja komina
W modernizowanych domach przewód kominowy nierzadko przechodzi przez nieogrzewaną piwnicę, garaż lub strych. W przypadku komina zewnętrznego znaczna część instalacji jest dodatkowo wystawiona na niską temperaturę otoczenia.
Wychładzanie spalin może osłabiać ciąg i zwiększać kondensację. W instalacjach odprowadzających spaliny z paliw stałych może również sprzyjać osadzaniu sadzy i smoły oraz utrudniać rozpalanie.
Izolacja powinna stanowić element konkretnego systemu i być wykonana z uwzględnieniem wymaganych odległości od materiałów palnych. Owijanie przewodu przypadkowym materiałem bez sprawdzenia jego parametrów i dokumentacji systemu nie jest właściwym rozwiązaniem.
Zbyt długa trasa przyłącza
Podczas remontu nowe urządzenie bywa ustawiane w miejscu dogodnym z punktu widzenia aranżacji pomieszczenia, a dopiero później projektuje się połączenie z istniejącym kominem.
Rezultatem mogą być długie odcinki poziome, liczne kolana, gwałtowne zmiany kierunku albo redukcje średnicy. Każde dodatkowe załamanie zwiększa opory przepływu, a rozbudowane przyłącze może również utrudniać późniejsze czyszczenie.
Czopuch powinien być możliwie krótki, szczelny i wykonany zgodnie z wymaganiami producenta urządzenia. Jeżeli istniejący komin znajduje się daleko od źródła ciepła, wykonanie nowego pionu bliżej urządzenia może okazać się lepszym rozwiązaniem niż rozbudowywanie przyłącza.
Niedostateczna wysokość komina
Zmiana źródła ciepła może ujawnić, że wysokość dotychczasowego przewodu nie pozwala uzyskać warunków wymaganych przez nowe urządzenie.
Znaczenie ma nie tylko całkowita długość komina. Trzeba uwzględnić także wysokość czynną od miejsca podłączenia, położenie wylotu względem dachu i kalenicy oraz wpływ sąsiednich budynków, drzew i lokalnych warunków wiatrowych.
Jeżeli sam przewód jest sprawny, a problem wynika z położenia jego zakończenia, rozwiązaniem może być odpowiednio dobrane przedłużenie komina.
Przedłużenie musi jednak współpracować z istniejącym systemem i zostać właściwie ustabilizowane. Przed montażem należy uwzględnić między innymi nośność konstrukcji oraz obciążenie wiatrem.
Pominięta wentylacja budynku
Wymiana okien, docieplenie ścian i uszczelnienie przegród ograniczają niekontrolowany dopływ powietrza do wnętrza. Z punktu widzenia efektywności energetycznej jest to korzystne, ale może zmienić warunki pracy urządzeń pobierających powietrze do spalania bezpośrednio z pomieszczenia.
Na pracę komina mogą wpływać również wydajne okapy kuchenne, wentylatory łazienkowe, rekuperacja czy centralny odkurzacz. Problemem może być także brak nawiewników albo niedrożny dolot powietrza.
Modernizacja instalacji kominowej powinna więc uwzględniać działanie wentylacji całego budynku.
Brak dostępu do czyszczenia i kontroli
Podczas prac wykończeniowych elementy komina bywają zasłaniane meblami, zabudową z płyt gipsowo-kartonowych lub innymi okładzinami. Może to później utrudnić dostęp do wyczystki, rewizji, odpływu kondensatu, połączenia z urządzeniem albo mocowań.
Instalacja musi umożliwiać bezpieczne czyszczenie i okresową ocenę stanu technicznego. Zabudowa nie powinna ograniczać dostępu do elementów serwisowych ani naruszać wymaganych odległości od materiałów palnych.
Uwzględnienie serwisu już na etapie remontu pozwala uniknąć późniejszego demontażu zabudowy tylko po to, aby dostać się do komina.
Elementy z różnych systemów
Rury, kolana i inne części pochodzące od różnych producentów mogą wyglądać podobnie, ale mieć odmienne średnice nominalne, grubości ścianek, uszczelnienia, sposoby łączenia oraz klasy odporności temperaturowej i korozyjnej.
Przypadkowe zestawienie takich elementów może prowadzić do nieszczelności i oznaczać, że gotowa instalacja nie ma parametrów deklarowanych dla kompletnego systemu.
Z tego względu bezpieczniejszym rozwiązaniem jest stosowanie kompatybilnych modułów przeznaczonych przez producenta do wspólnej pracy.
Brak kontroli po montażu
Zamontowanie ostatniego elementu komina nie oznacza jeszcze, że instalacja jest gotowa do normalnej eksploatacji.
Przed uruchomieniem źródła ciepła należy zweryfikować szczelność i drożność przewodu, jakość wykonanych połączeń, stabilność mocowań i sposób odprowadzania kondensatu. Konieczne jest także sprawdzenie dostępu do rewizji, warunków ciągu i dopływu powietrza do spalania oraz zgodności całego układu z wymaganiami urządzenia.
Nieprawidłowości wykryte na tym etapie można zazwyczaj usunąć łatwiej niż po wykonaniu pełnej zabudowy i rozpoczęciu sezonu grzewczego.
Kolejność prac podczas modernizacji
Bezpieczna modernizacja zaczyna się od budynku, a nie od zakupu komina.
Ocena istniejącej instalacji
Najpierw należy sprawdzić konstrukcję starego komina, stropy i dach oraz określić dostępne miejsce montażowe. Na tym etapie można również ocenić, czy nowy przewód da się poprowadzić wewnątrz domu, czy korzystniejsze będzie rozwiązanie zewnętrzne.
Wybór źródła ciepła
Kolejnym krokiem jest ustalenie parametrów urządzenia: jego mocy, rodzaju paliwa, średnicy króćca, parametrów spalin oraz wymagań dotyczących doprowadzania powietrza.
Trzeba ustalić jego moc, rodzaj paliwa, średnicę króćca, parametry spalin i wymagany sposób doprowadzenia powietrza.
Dobór rozwiązania kominowego
Dopiero wtedy można świadomie zdecydować, czy wystarczy renowacja starego kanału i montaż wkładu, czy konieczne będzie wykonanie całkowicie nowego systemu kominowego.
Koordynacja instalacji
Projekt powinien uwzględniać również wentylację, instalację gazową i elektryczną, ewentualną rekuperację, fotowoltaikę oraz konstrukcję i sposób wykorzystania dachu.
Montaż i zabezpieczenie przejść
Przejścia przez ściany, stropy i dach muszą być wykonane zgodnie z wymaganiami konkretnego systemu oraz z zachowaniem odpowiednich odległości i szczelności.
Kontrola i uruchomienie
Ostatnim etapem jest sprawdzenie całej instalacji, w tym jej działania w rzeczywistych warunkach pracy urządzenia.
Czy można uniknąć dużego remontu?
W wielu przypadkach tak. Jeżeli konstrukcja starego komina jest stabilna, szacht drożny, a dostępna przestrzeń pozwala zamontować odpowiedni przewód, zastosowanie stalowego wkładu może znacząco ograniczyć zakres robót.
Podobną zaletę ma zewnętrzny komin modułowy. Może być rozwiązaniem wtedy, gdy nie ma potrzeby albo możliwości prowadzenia nowego pionu przez wszystkie kondygnacje budynku.
Zakres ingerencji będzie najmniejszy, jeżeli urządzenie można ustawić stosunkowo blisko przewodu, konstrukcja budynku umożliwia bezpieczny montaż, a dach pozwala wykonać prawidłowe zakończenie komina.
Objawy nieprawidłowej modernizacji
Niektóre problemy można zauważyć już przy pierwszym uruchomieniu źródła ciepła, inne ujawniają się dopiero po kilku tygodniach.
Sygnałem ostrzegawczym jest przede wszystkim cofanie dymu lub spalin do pomieszczenia, wyczuwalny zapach spalin, problemy z rozpalaniem albo częste wyłączanie się urządzenia.
Niepokój powinny wzbudzić również wycieki kondensatu, wilgotne plamy na kominie, szybkie osadzanie sadzy, nietypowy hałas w przewodzie, przegrzewanie sąsiednich przegród lub wyraźnie niestabilna praca podczas silnego wiatru.
Takich objawów nie należy ignorować. Jeżeli istnieje podejrzenie przedostawania się spalin do wnętrza budynku, urządzenie powinno zostać wyłączone do czasu ustalenia przyczyny problemu.
Bezpieczna modernizacja bez kosztownych błędów
Najważniejszą zasadą jest rozpoczęcie prac od diagnostyki istniejącego przewodu i określenia parametrów nowego źródła ciepła. Dopiero na tej podstawie należy dobrać materiał, średnicę, wysokość i sposób prowadzenia systemu.
Trzeba również uwzględnić możliwość powstawania kondensatu, temperaturę pracy, izolację przewodu, wentylację budynku i dopływ powietrza do spalania. Przyłącze powinno być możliwie proste, wszystkie zastosowane elementy kompatybilne, a wyczystki i rewizje dostępne po zakończeniu remontu.
Modernizacja systemu kominowego powinna poprawiać bezpieczeństwo i warunki pracy całej instalacji, a nie jedynie umożliwić techniczne podłączenie nowego urządzenia.
źródło i zdjęcia: Komin-Flex
