Przy ocieplaniu podłogi parteru w starym domu grubość wszystkich warstw często jest ograniczona do 10 cm. Warto wtedy wybrać polistyren ekstrudowany (XPS): dobrze izoluje, ma niską nasiąkliwość i dużą wytrzymałość mechaniczną, ograniczającą ugięcia pod obciążeniem. Zamiast wylewki o grubości ok. 4 cm można zastosować sztywne i stabilne płyty gipsowo-włóknowe grubości 2,5 cm albo dwie warstwy płyt OSB lub MFP. Folia przeciwwilgociowa pod płytami powinna szczelnie pokrywać całą powierzchnię i być wywinięta na ściany, by chronić przed wilgocią.
Jeśli chodzi o docieplenie podłogi najprościej jest z żelbetowym stropem nad piwnicą - wystarczy przykleić płyty styropianowe do sufitu pomieszczeń piwnicznych, uszczelniając dodatkowo pianką miejsca przejść instalacyjnych. Podobnie niekłopotliwe jest docieplenie drewnianej podłoga na legarach - po usunięciu starych desek zostaje sporo miejsca na ułożenie izolacji i wykonanie nowej warstwy wykończeniowej.
Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (WT), maksymalna wartość współczynnika przenikania ciepła U podłogi na gruncie nie może przekraczać 0,3 W/(m2·K), w przypadku stropu nad nieogrzewaną piwnicą 0,25 W/(m2·K).
Układ warstw podłogi na gruncie
Izolacja jest konieczna w sytuacji, gdy podłoga spoczywa bezpośrednio na gruncie oraz wtedy, gdy różnica temperatury pomiędzy piwnicą i pomieszczeniem nad nią przekracza 8°C. Typowy układ podłogi na gruncie, patrząc od dołu, wygląda następująco:
- warstwa piasku grubości mniej więcej 10-15 cm;
- betonowa płyta o podobnej grubości;
- hydroizolacja z folii lub papy, której zadaniem jest zatrzymywanie wilgoci płynącej z gruntu;
- termoizolacja grubości min. 15 cm - twarda i bardziej wytrzymała mechanicznie od zwykłego styropianu odmiana typu dach/podłoga, polistyren ekstrudowany XPS lub wełna mineralna; warstwa ta bywa grubsza, gdy na parterze zaplanowano ogrzewanie podłogowe;
- folia podkładowa;
- jastrych o grubości co najmniej 5 cm;
- posadzka.
Jak docieplić podłogę w domu, od której ciągnie zimno?
Zdecydowanie najbardziej wymagające jest ocieplenie podłogi na gruncie - tu praktycznie zawsze trzeba zdemontować wszystkie dotychczasowe warstwy, bo ułożenie izolacji na istniejącej posadzce obniżyłoby wysokość pomieszczeń i spowodowało znaczne zmniejszenie wysokości otworów drzwiowych.
Standardowy sposób ocieplenie podłogi w starym domu polega na skuciu starego betonu, usunięciu części gruntu (żeby uzyskać przynajmniej 20 cm głębokości), a następnie ułożeniu kolejno:
- podkładu betonowego,
- izolacji przeciwwilgociowej,
- warstwy ocieplenia,
- wylewki pod docelową posadzkę.
Alternatywą dla styropianu jest ocieplenie podłogi keramzytem, ale wymaga znacznie większej grubości. Należy usypać z niego bezpośrednio na gruncie warstwę grubości 30 cm, pokryć szprycem cementowym, hydroizolacją oraz podkładem podłogowym grubości 5 cm.
Czym ocieplić podłogę na gruncie i zmieścić się w 10 cm?
Efektywność ocieplenia podłogi na gruncie zależy od grubości warstwy izolacyjnej i jej współczynnika przewodności cieplnej. Styropian jest powszechnie wykorzystywany do ocieplania ścian zewnętrznych i podłóg, natomiast do izolowania fundamentów wykorzystuje się polistyren ekstrudowany (XPS, styrodur), który jest jeszcze mniej nasiąkliwy i bardziej wytrzymały mechanicznie.
Jeśli beton ma pozostać, a poziom podłogi można podnieść najwyżej o 10 cm, trzeba ograniczyć grubość układu poszczególnych warstw. Przy takim limicie standardowa warstwa ocieplenia i jastrych mogą się nie zmieścić. Rozwiązaniem przy ograniczonej grubości warstw podłogowych w starym domu, jest użycie polistyrenu ekstrudowanego (XPS), który jednocześnie charakteryzuje się znikomą nasiąkliwością, co ma istotne znaczenie przy kontakcie z gruntem. Ponadto XPS jest znacznie bardziej wytrzymały mechanicznie od zwykłego styropianu. Dzięki temu będzie bardzo nieznacznie uginał się pod wpływem obciążeń związanych z użytkowaniem podłogi. To duża zaleta, bo brakuje miejsca na wykonanie standardowej wylewki podłogowej na izolacji. Taka wylewka ma zwykle ok. 4 cm grubości.
Jako podłoże pod pokrycie podłogowe, najlepiej wykorzystać płyty gipsowo-włóknowe, charakteryzujące się dużą sztywnością już przy grubości 2,5 cm. Ich krawędzie są frezowane schodkowo, płyty łączy się na zakład, wzmacniając połączenie klejem i wkrętami. Dzięki temu uzyskuje się stabilne połączenie między płytami i możliwość dowolnego wykończenia powierzchni.
Alternatywą są płyty OSB lub MFP. Najlepiej ułożyć je dwuwarstwowo, z przesunięciem styków i połączyć wkrętami. W obu rozwiązaniach, należy pod płytami ułożyć folię przeciwilgociową, szczelnie pokrywającą całą powierzchnię i wywiniętą na ściany.