Droższa ropa podbiła koszty produkcji
Pod koniec lutego konflikt na Bliskim Wschodzie wywindował ceny ropy. Wzrost o blisko 20 proc. w ciągu kilkunastu dni natychmiast podbił koszty surowców chemicznych używanych do produkcji styropianu.
Kłopoty z dostawami styrenu dołożyły kolejny problem
Sytuację pogorszyły zaburzenia w dostawach styrenu, czyli podstawowego składnika do produkcji polistyrenu. Dodatkowym ciosem było zamknięcie jednego z kluczowych szlaków transportowych dla rynku surowców. Europejscy producenci zostali pod presją, a dostępność materiału stała się niepewna.
Panika zakupowa wystrzeliła ceny
Gdy pojawiły się sygnały o brakach i kolejnych podwyżkach, hurtownie budowlane, wykonawcy i inwestorzy zaczęli kupować styropian na zapas. Zamówienia spłynęły lawinowo, blokując moce przerobowe fabryk na najbliższe tygodnie.
W drugiej połowie marca rynek wszedł już w fazę faktycznej reglamentacji. Część producentów wstrzymywała sprzedaż albo przyjmowanie zamówień w dotychczasowych cenach, a w praktyce zdobycie styropianu „od ręki” przestało być możliwe. Problemem jest nie tylko cena, ale też sama dostępność towaru.
Słaby złoty dobił koszty
Osłabienie złotego dodatkowo podbiło ceny importowanych komponentów i logistyki. To jeszcze bardziej pogorszyło kalkulacje producentów i dystrybutorów.
Sezon budowlany dolał oliwy do ognia
Marzec to początek mocniejszego ruchu na budowach. W 2026 roku sezonowy wzrost popytu zbiegł się z paniką zakupową, która w kilka dni wyczyściła zimowe zapasy producentów. Gdy do tego doszły problemy z dostawami surowca, rynek stracił zdolność szybkiego uzupełniania zapasów, a ceny poszły w górę jeszcze szybciej. Za styropian trzeba zapłacić obecnie dwa razy więcej, jeszcze dwa-trzy tygodnie temu kosztował ok. 130 zł, dziś za ten sam styropian trzeba zapłacić ponad 300 zł.
Dlaczego najmocniej podrożał styropian grafitowy?
Bo właśnie na niego jest dziś największy popyt przy ocieplaniu nowych domów. Styropian grafitowy EPS o grubości 18–20 cm stał się rynkowym standardem tam, gdzie inwestor chce osiągnąć dobre parametry cieplne ścian bez nadmiernego pogrubiania przegrody.
Warto tu jednak doprecyzować jedną rzecz. Nie chodzi o to, że WT 2026 nagle „wprowadziły” nowy poziom izolacyjności ścian. Wymagania energetyczne były zaostrzane stopniowo już wcześniej. W 2026 roku źródłem niepewności jest raczej sam projekt nowych Warunków Technicznych oraz towarzysząca mu dyskusja o materiałach palnych w elewacjach i przegrodach. To właśnie ten klimat regulacyjny zwiększa ostrożność inwestorów i wzmacnia zainteresowanie materiałami o lepszych parametrach lub wyższym bezpieczeństwie pożarowym.
Skomentuj
