Do 30 MJ z kilograma. Węgiel orzech bije rekordy kaloryczności, ale ma jedno ograniczenie

Surowiec ten jest powszechnie stosowanym paliwem stałym przeznaczonym do zasilania pieców i kotłów w budynkach mieszkalnych. Znajomość jego parametrów technicznych, uziarnienia oraz odmian handlowych pozwala precyzyjnie dobrać właściwy opał do posiadanego urządzenia.

Czym charakteryzuje się węgiel orzech?

Pod tą nazwą kryje się sortyment węgla kamiennego o nieregularnych bryłach, których rozmiary tradycyjnie kojarzono z orzechami. Frakcja tego paliwa bezpośrednio przekłada się na sposób podawania opału oraz jego zachowanie na ruszcie.

Wielkość pojedynczych brył określają standardy klasyfikacyjne surowca - granulacja węgla orzech wynosi zazwyczaj od 25 do 80 mm (w podziale na podklasy), co zapewnia odpowiednią przestrzeń dla przepływu powietrza niezbędnego do prawidłowego spalania. Węgiel orzech znajduje zastosowanie przede wszystkim w tradycyjnych kotłach zasypowych, piecach centralnego ogrzewania (c.o.) oraz piecach kaflowych, w których konstrukcja paleniska umożliwia bezpieczny i efektywny załadunek brył o takich gabarytach.

Jakie parametry jakościowe ma węgiel orzech?

Właściwości fizykochemiczne tego paliwa decydują o ilości generowanego ciepła oraz łatwości czyszczenia instalacji:

• Wartość opałowa (kaloryczność): wynosi od 24 do 30 MJ/kg, co gwarantuje wysoką wydajność cieplną.
• Spiekalność (wskaźnik Rogi - RI): w dobrym węglu opałowym powinna być niska (RI poniżej 15-20), dzięki czemu podczas spalania nie powstają twarde spieki blokujące ruszt, a czyszczenie paleniska jest bezproblemowe.
• Zawartość siarki: wynosi poniżej 0,5%, co ogranicza korozję kotła i emisję szkodliwych substancji.
• Zawartość popiołu: na poziomie do 7%, co oznacza mniej pozostałości po spaleniu i rzadsze opróżnianie popielnika.

Jakie zalety i wady ma węgiel orzech w kotle c.o.?

Głównym atutem tego paliwa jest wysoka efektywność energetyczna, dająca dużą ilość ciepła przy stosunkowo wolnym procesie spalania. Zaletą jest również wygoda magazynowania - surowiec można przechowywać w składach opałowych luzem lub w workach, a niewielka ilość popiołu ułatwia utrzymanie porządku w kotłowni.

Wybór tego opału wiąże się jednak z ograniczeniami:

• Cena: sortymenty grube i średnie są zazwyczaj droższe od miałów czy niektórych ekogroszków.
• Wymagania sprzętowe: nie każdy kocioł nadaje się do spalania tak grubego opału - nie sprawdza się on w nowoczesnych piecach z podajnikiem automatycznym (ślimakowym lub tłokowym), które wymagają mniejszego uziarnienia (np. ekogroszku).
• Jakość surowca: rynek bywa zróżnicowany, dlatego bezpieczny zakup wymaga certyfikatu jakości potwierdzającego normy emisyjne i opałowe.

Czym różni się orzech I od orzecha II?

Podstawowa różnica między odmianami Orzech I (O I) a Orzech II (O II) dotyczy wielkości ziarna (granulacji), a nie samego poziomu kaloryczności:

• Orzech I: to grubsza frakcja, najczęściej w przedziale 40-80 mm. Zapewnia dłuższy czas spalania i sprawdza się w kotłach o dużym ciągu i przestronnej komorze.
• Orzech II: to drobniejszy sortyment, zazwyczaj o wymiarach 25-50 mm. Łatwiej się rozpala i jest popularny w mniejszych paleniskach zasypowych.

Parametry energetyczne obu frakcji zależą głównie od kopalni i pokładu, z którego węgiel wydobyto, choć Orzech I bywa tradycyjnie nieco droższy z racji większego kalibru brył.

Gdzie kupić węgiel orzech i jak wybrać ofertę?

Paliwo to można nabyć w kilku kanałach sprzedaży:

• Stacjonarne składy opału i markety budowlane: umożliwiają obejrzenie surowca przed zakupem oraz zamówienie transportu wywrotką.
• Sklepy internetowe (w tym oficjalne sklepy grup górniczych): oferują wygodne zamówienie z bezpośrednią dostawą kurierską węgla konfekcjonowanego (palety z workami po 20-25 kg).

Niezależnie od miejsca zakupu należy zawsze wymagać świadectwa jakości paliw stałych, które prawnie potwierdza deklarowaną kaloryczność, uziarnienie oraz zawartość popiołu i siarki.

źródło i zdjęcie: ENERGO Sp. z o.o w Bielsku Podlaskim