Planuję wykonanie w domu wentylacji nawiewno-wywiewnej z rekuperatorem. Dowiedziałem się, że taką instalację można wyposażyć w nagrzewnicę powietrza. Czy takie rozwiązanie ma sens i kiedy może się przydać?
Świeże powietrze po przejściu przez rekuperator zostaje wstępnie ogrzane, jednak w czasie dużych mrozów nadal może być dość chłodne (np. +10°C). Nagrzewnica kanałowa wówczas dodatkowo je podgrzewa, podnosząc w ten sposób komfort cieplny.
Jeśli w budynku jest wodna instalacja c.o., to można zastosować nagrzewnicę wodną sterowaną zaworem z głowicą termostatyczną. Koszt zakupu i instalacji urządzenia tego typu jest wysoki, jednak eksploatacja jest bardzo tania.
Alternatywą jest zastosowanie nagrzewnicy elektrycznej. Jej główne zalety to: małe wymiary, łatwy i szybki montaż oraz szeroki zakres dostępnych mocy grzewczych. Wadą jest natomiast wysoka cena zużywanej energii elektrycznej.
Jednak przy wydajności centrali do 400 m³/h, wystarczającej w przeciętnym domu jednorodzinnym, instaluje się zwykle nagrzewnice stosunkowo niewielkiej mocy do 2 kW. Ponadto nie pracuje ona w sposób ciągły i rzadko potrzebna jest moc maksymalna - sposób pracy urządzenia zależy od chwilowej temperatury powietrza.
Nagrzewnica o wiele szybciej niż grzejniki, a tym bardziej ogrzewanie podłogowe, reaguje na zmiany temperatury w pomieszczeniu. Dzięki temu doskonale uzupełnia ogrzewanie podłogowe, które z natury ma dużą bezwładność cieplną. Ogrzewanie powietrzne jest też bardzo popularne w domach szkieletowych i drewnianych, bo lekka konstrukcja akumuluje znacznie mniej ciepła, efekt działania nagrzewnicy powietrza odczujemy więc bardzo szybko.
Natomiast wiosną i jesienią, gdy zapotrzebowanie na ciepło jest niewielkie, w dobrze izolowany domu, niezależnie od jego konstrukcji, może wystarczyć samo uruchomienie nagrzewnicy zamiast grzejników.
Redakcja BD
Na zdjęciu otwierającym: Ogrzane przez nagrzewnicę powietrze wypływa przez typowe kratki nawiewne (fot. Miller)
8
