Głębokość rur od rynien: Standardowe 80 cm może nie wystarczyć zimą

Głębokość wykopu a rodzaj gruntu na działce

Standardowa głębokość posadowienia rur odprowadzających deszczówkę wynosi od 50 do 80 cm. Niezależnie od ukształtowania terenu minimalna warstwa przykrycia rury mierzona od jej wierzchu do powierzchni gruntu musi wynosić co najmniej 40 cm. W gruntach przepuszczalnych, takich jak piaski i żwiry, wystarcza wykop o głębokości 60–80 cm.

Z kolei grunty nieprzepuszczalne i zwięzłe, na przykład glina, wymagają znacznie głębszych wykopów. Przewody należy prowadzić poniżej poziomu ław fundamentowych lub w bezpiecznej odległości od budynku, co zabezpiecza ściany przed podsiąkaniem wilgoci.
Strefa przemarzania gruntu i ochrona instalacji przed mrozem

W zależności od regionu Polski strefa przemarzania gruntu wynosi od 0,8 do 1,4 m. Aby zagwarantować pełne bezpieczeństwo instalacji w okresie zimowym, zaleca się montaż rur około 20 cm poniżej granicy przemarzania. Na działkach z podmokłym gruntem lub przy skomplikowanym układzie wyposażonym w filtry i studzienki wykonuje się głębszy wykop bądź stosuje otulinę termoizolacyjną. Swobodny odpływ wody i brak zastoisk w przewodach bezpośrednio ogranicza ryzyko tworzenia się lodowych czopów.

Prawidłowy spadek rurociągu i przygotowanie podłoża

Grawitacyjny spływ deszczówki wymaga zachowania odpowiedniego nachylenia instalacji. Optymalny spadek wynosi ok. 2 cm na każdy metr długości, co odpowiada wartości 1,5–2%, natomiast w trudnym terenie dopuszcza się spadek minimalny na poziomie 0,5%. Właściwe pochylenie gwarantuje samooczyszczanie rur, zapobiega odkładaniu się osadów oraz eliminuje zatory skutkujące pękaniem przewodów na mrozie.

Dno wykopu wymaga starannego wyrównania, ułożenia kilkunastocentymetrowej podsypki z piasku oraz wykonania obsypki żwirowej poprawiającej filtrację. Głębokość wykopu należy dodatkowo zwiększyć w miejscach narażonych na obciążenia, szczególnie pod drogami i podjazdami.

Wybór rur, klasa sztywności i osprzęt rewizyjny

Do podziemnego odprowadzania deszczówki stosuje się przewody z tworzyw PVC-U lub HDPE, odporne na korozję i nacisk gruntu, a do rozprowadzania wody w ziemi – rury perforowane. W strefie ogrodów i trawników stosuje się rury o sztywności obwodowej klasy SN4, natomiast pod podjazdami i w miejscach ruchu kołowego niezbędna jest klasa SN8.

Sprawny system wymaga osprzętu uzupełniającego: osadników rynnowych z syfonem blokującym zapachy i wyjmowanym koszem na liście oraz piasek, czyszczaków rewizyjnych na pionach spustowych, redukcji PVC oraz uszczelek wargowych dbających o szczelność połączeń. Do kontroli i czyszczenia sieci na dłuższych odcinkach montuje się studzienki rewizyjne o średnicy 315 lub 400 mm.

Legalne metody zagospodarowania deszczówki na posesji

Obowiązujące przepisy prawa bezwzględnie zabraniają kierowania wody deszczowej na posesję sąsiada. Wodę z dachu można legalnie skierować do sieci kanalizacji deszczowej, zgromadzić w szczelnym zbiorniku retencyjnym na potrzeby podlewania ogrodu albo rozsączyć na własnej działce. Do infiltracji w gruncie wykorzystuje się studnie chłonne, skrzynki rozsączające oraz tunele drenażowe, które należy starannie zabezpieczyć geowłókniną filtracyjną chroniącą układ przed zamuleniem drobnymi cząstkami ziemi.

Skutki zbyt płytkiego montażu rur drenażowych

Zbyt płytkie zakopanie rurociągu skutkuje zamarzaniem zalegającej wody w ujemnych temperaturach, powstawaniem korków lodowych i w konsekwencji pękaniem podziemnych przewodów. Nieszczelności na trasie odpływu prowadzą z kolei do gromadzenia się nadmiaru wody przy bryle domu, podmywania fundamentów budynku oraz trwałego osłabienia stabilności całej konstrukcji. Zachowanie zalecanych głębokości wykopu, stabilnego podsypania i właściwych spadków to jedyny sposób na bezawaryjne odprowadzenie wody opadowej przez cały rok.

źródło i zdjęcia: Budmat

Fotografia otwierająca: AdobeStock