Dlaczego wilgoć „wchodzi” w ścianę od dołu?
Wilgoć w ścianach potrafi wrócić nawet po pozornie udanym remoncie. Świeży tynk wygląda dobrze przez kilka miesięcy, później ponownie pojawiają się przebarwienia, wykwity albo miejsca, w których powłoka zaczyna się odspajać.
Powód jest prosty: usunięcie skutków nie oznacza usunięcia przyczyny. Dlatego przy problemach z zawilgoconymi murami najważniejszym etapem nie jest malowanie czy tynkowanie, ale ustalenie, skąd woda dostaje się do przegrody.
Jednym z częstych powodów zawilgocenia ścian mających kontakt z gruntem jest podciąganie kapilarne. Materiały budowlane mają porowatą strukturę.
Jeżeli mur nie jest skutecznie odizolowany od wilgoci znajdującej się w gruncie, woda może przemieszczać się przez znajdujące się w nim drobne pory i kapilary. W efekcie stopniowo wędruje ku górze.
Problem często dotyczy starszych domów, piwnic, garaży i budynków gospodarczych, w których izolacja pozioma nie została wykonana, utraciła swoje właściwości albo została miejscowo uszkodzona.
Widocznym rezultatem mogą być przede wszystkim zawilgocenia w dolnych partiach ścian, wykwity solne, łuszcząca się farba, kruszenie lub odspajanie tynku oraz charakterystyczny zapach utrzymujący się w pomieszczeniu.
Nie każda mokra ściana oznacza jednak podciąganie kapilarne. Źródłem problemu może być również nieszczelna instalacja, przeciek, niewłaściwe odprowadzenie wody opadowej, brak izolacji pionowej czy kondensacja pary wodnej.
Dlatego przed rozpoczęciem prac trzeba najpierw ustalić przyczynę zawilgocenia.
Samo osuszenie ściany może nie rozwiązać problemu
Jednym z częstszych błędów podczas remontu jest rozpoczęcie prac od usunięcia mokrego tynku, osuszenia powierzchni i ponownego wykończenia ściany. Efekt może być estetycznie bardzo dobry, ale jeśli woda nadal przedostaje się z gruntu do muru, problem z czasem powróci.
W przypadku podciągania kapilarnego kolejność powinna być inna: najpierw należy ograniczyć dalszy transport wilgoci, a następnie stworzyć warunki, w których mur będzie mógł stopniowo wysychać.
Jedną z technologii pozwalających wykonać taką barierę jest iniekcja przeciwwilgociowa.
Jak działa iniekcja przeciwwilgociowa?
Metoda polega na wykonaniu w murze odpowiednio rozmieszczonych otworów, a następnie wprowadzeniu do nich preparatu o właściwościach hydrofobowych. Środek rozprowadza się w strukturze mineralnego materiału budowlanego i tworzy strefę ograniczającą możliwość dalszego kapilarnego transportu wody.
W praktyce powstaje w ten sposób bariera przeciwwilgociowa, której zadaniem jest zastąpienie brakującej lub nieskutecznej izolacji poziomej.
Dużą zaletą tego rozwiązania jest możliwość zastosowania go w istniejącym budynku. Nie oznacza to oczywiście, że każdą przyczynę zawilgocenia można usunąć za pomocą iniekcji. Jeśli jednak problemem jest właśnie kapilarne podciąganie wody, metoda pozwala działać bez wykonywania bardzo rozległych prac budowlanych.
Krem czy emulsja? Dwa sposoby wykonania bariery
Do wykonania iniekcji przeciwwilgociowej można wykorzystać preparaty o różnej postaci. Przykładem są SARSIL® DRC-80 w formie kremu oraz SARSIL® DRE-50 w formie emulsji.
Obydwa rozwiązania bazują na hydrofobowych właściwościach silikonów, ale różnią się sposobem aplikacji i mogą być dobierane odpowiednio do technologii wykonywanych prac oraz stanu muru.
SARSIL® DRC-80 – gdy liczy się prosta aplikacja kremu
SARSIL® DRC-80 jest kremem przeznaczonym do wykonywania izolacji przeciwwilgociowej metodą iniekcji.
Kremowa konsystencja ułatwia wprowadzenie preparatu bezpośrednio do przygotowanych otworów w murze. Aplikacja nie wymaga skomplikowanego wyposażenia, dzięki czemu rozwiązanie może być wykorzystywane zarówno podczas profesjonalnych prac remontowych, jak i przy mniejszych remontach domu, piwnicy czy garażu.
Preparat dostępny jest w opakowaniach 600 ml, 1 kg oraz 5 kg, co pozwala dopasować ilość materiału do wielkości wykonywanej izolacji.
W przypadku każdej realizacji sposób przygotowania otworów oraz zużycie preparatu powinny być dostosowane do rodzaju i grubości przegrody zgodnie z dokumentacją techniczną produktu.
SARSIL® DRE-50 – emulsja do iniekcji murów
Drugim rozwiązaniem jest SARSIL® DRE-50, czyli emulsja przeznaczona do wykonywania izolacji przeciwwilgociowych w murach.
Płynna forma preparatu pozwala zastosować inną technologię wprowadzania środka niż w przypadku kremu. Dobór konkretnego rozwiązania powinien uwzględniać rodzaj muru, jego budowę, stopień zawilgocenia oraz metodę prowadzenia prac.
DRE-50 nie należy więc traktować wyłącznie jako „drugiej wersji” kremu DRC-80. Są to dwa rozwiązania umożliwiające dobranie sposobu wykonania bariery do warunków konkretnego budynku.
Co dzieje się ze ścianą po wykonaniu iniekcji?
Warto podkreślić jedną rzecz: wykonanie iniekcji nie oznacza, że mokra ściana stanie się sucha następnego dnia.
Zadaniem bariery jest przede wszystkim ograniczenie dalszego podciągania wody. Wilgoć, która wcześniej zgromadziła się już w konstrukcji, musi zostać stopniowo odprowadzona.
Tempo wysychania zależy między innymi od grubości i rodzaju muru, jego początkowego zawilgocenia, temperatury, wentylacji i wilgotności powietrza w budynku.
Właśnie dlatego nie należy zbyt wcześnie oceniać skuteczności prac wyłącznie na podstawie wyglądu ściany.
W przypadku mocno zawilgoconych przegród proces przywracania właściwych warunków może wymagać czasu oraz wykonania dalszych prac renowacyjnych, w tym usunięcia zdegradowanych warstw wykończeniowych.
Najpierw diagnoza, później preparat
Iniekcja jest skutecznym sposobem ograniczania podciągania kapilarnego, ale nie jest uniwersalnym lekarstwem na każdą mokrą ścianę.
Jeżeli woda dostaje się do budynku na przykład przez nieszczelną izolację pionową fundamentu, uszkodzoną rurę albo źle wykonane odwodnienie, samo wykonanie bariery poziomej nie usunie źródła problemu.
Dlatego przed rozpoczęciem remontu warto odpowiedzieć na trzy podstawowe pytania: skąd pochodzi wilgoć, którędy dostaje się do konstrukcji i jaki zakres muru został już zawilgocony.
Dopiero wtedy można zdecydować, czy właściwym rozwiązaniem będzie iniekcja przeciwwilgociowa oraz który rodzaj preparatu najlepiej odpowiada warunkom konkretnego obiektu.
Od wilgotnej piwnicy do suchej ściany – liczy się usunięcie przyczyny
Wykwity można wyczyścić, tynk skuć, a ścianę ponownie pomalować. Jeżeli jednak wilgoć nadal wędruje z gruntu w górę muru, będą to przede wszystkim działania kosmetyczne.
Przy podciąganiu kapilarnym kluczowe jest przerwanie drogi, którą woda przedostaje się do wyższych partii konstrukcji.
SARSIL® DRC-80 i SARSIL® DRE-50 umożliwiają wykonanie silikonowej bariery przeciwwilgociowej metodą iniekcji. Wybór pomiędzy kremem a emulsją powinien wynikać z warunków panujących w budynku, konstrukcji muru i przyjętej technologii wykonania izolacji.
Dobrze wykonana bariera nie zastępuje procesu osuszania. Tworzy natomiast warunki, w których mur może przestać przyjmować kolejne porcje wilgoci i stopniowo oddawać wodę, która znajduje się już w jego strukturze.
źródło: Silikony Polskie
grafika: ChatGPT na podstawie materiałów producenta