Tapetowanie trudno dostępnych miejsc. Jak poradzić sobie z narożnikami, wnękami, gniazdkami i sufitem?

Dlaczego tapetowanie trudno dostępnych miejsc wymaga dokładności?

Podczas tapetowania pomieszczenia często napotykamy miejsca, które mogą sprawić więcej kłopotu niż równa, gładka ściana. Szczególnej uwagi wymagają narożniki, wnęki okienne i drzwiowe, powierzchnie wokół gniazdek oraz przełączników, a także sufit. W tych miejscach tapeta musi zostać nie tylko dobrze przyklejona, ale również precyzyjnie docięta i odpowiednio dopasowana do kształtu podłoża.

Najważniejsze jest to, aby nie spieszyć się z układaniem kolejnych brytów. Każde zagięcie, zakładka i cięcie powinny być wykonane starannie, ponieważ ewentualne błędy będą widoczne po wyschnięciu kleju. Dobrze przygotowane narzędzia, ostry nożyk, szczotka lub wałek dociskowy oraz dokładne wymierzenie tapety znacznie ułatwią pracę.

Tapetowanie przy narożnikach

Narożniki należą do miejsc, w których najłatwiej o nieestetyczne przesunięcie wzoru albo odklejanie się tapety. Dotyczy to zarówno narożników wklęsłych, jak i wypukłych. Nie należy łączyć brytów dokładnie na samej krawędzi narożnika, ponieważ w takim miejscu tapeta jest bardziej narażona na naprężenia, uszkodzenia i odstawanie.

Obok krawędzi narożnika, w odległości około 2–3 cm, należy narysować pionową linię. To właśnie wzdłuż niej układa się pierwszy bryt tapety. Dzięki temu materiał można lepiej dopasować do ściany, a samo łączenie nie wypada bezpośrednio na krawędzi. Taki sposób pracy pozwala uniknąć problemu z rozchodzeniem się brytów i pomaga zachować równy przebieg tapety.

Podczas dociskania tapety przy narożniku warto prowadzić szczotkę lub wałek od środka brytu w kierunku krawędzi. Pozwala to usunąć nadmiar powietrza oraz kleju, a jednocześnie zmniejsza ryzyko powstawania fałd. Jeżeli tapeta ma wyraźny wzór, przed przyklejeniem kolejnego pasa trzeba sprawdzić, czy motyw układa się prawidłowo po obu stronach narożnika.

Tapetowanie wnęki okiennej lub drzwiowej

Wnęki okienne i drzwiowe wymagają dokładnego wymierzenia, ponieważ tapeta musi zostać dopasowana zarówno do wysokości, jak i szerokości wnęki. Najpierw z brytu wycina się format równy wymiarowi wysokości wnęki i dopasowany do jej górnego zakończenia. Trzeba pamiętać, aby do długości dodać około 3–5 cm na zakładkę. Ten zapas pozwala bezpiecznie dopasować tapetę i później równo ją dociąć.

Szerokość paska powinna odpowiadać szerokości wnęki, ale również w tym przypadku warto dodać kilka centymetrów zapasu na zakładkę. Dzięki temu tapeta nie okaże się zbyt krótka po przyłożeniu do powierzchni, a ewentualne nierówności ściany nie będą problemem. Dopiero po dokładnym przyklejeniu i wygładzeniu materiału można odciąć nadmiar ostrym nożykiem.

Przy wnękach szczególnie ważne jest dokładne dociśnięcie tapety w narożach i przy krawędziach. Jeżeli materiał nie zostanie dobrze przyklejony, po wyschnięciu kleju może zacząć odstawać. Warto więc pracować spokojnie, stopniowo wygładzając tapetę i kontrolując, czy nie tworzą się pęcherze powietrza.

Tapetowanie powierzchni wokół gniazdka lub przełącznika

Powierzchnie wokół gniazdek i przełączników należy tapetować ze szczególną ostrożnością. Przed rozpoczęciem pracy trzeba wyłączyć prąd i zdjąć pokrywy gniazdek oraz przełączników. To podstawowa zasada bezpieczeństwa, której nie wolno pomijać nawet wtedy, gdy praca wydaje się szybka i prosta.

Tapetę układa się nad otworami, a następnie przy użyciu ostrego nożyka docina odpowiednią wielkość po obwodzie gniazdka lub przełącznika. Najlepiej wykonywać cięcie dopiero wtedy, gdy tapeta jest już dobrze ułożona i lekko dociśnięta do ściany. Pozwala to uniknąć przesunięcia materiału oraz zbyt dużego wycięcia, które mogłoby być widoczne po ponownym założeniu pokrywy.

Uwaga! Prąd należy włączyć po dokładnym wyschnięciu kleju.

Po zakończeniu tapetowania i wyschnięciu kleju można ponownie zamontować pokrywy gniazdek oraz przełączników. Dzięki wcześniejszemu demontażowi osłon krawędzie tapety będą schowane pod pokrywą, co da znacznie estetyczniejszy efekt niż docinanie materiału wokół zamontowanego elementu.

Tapetowanie sufitu

Tapetowanie sufitu jest trudniejsze niż klejenie tapety na ścianie, dlatego najlepiej wykonywać je w dwie osoby. Jedna osoba może prowadzić i podtrzymywać bryt, a druga stopniowo dociskać go do podłoża. Takie rozwiązanie ułatwia kontrolowanie ułożenia tapety i zmniejsza ryzyko jej zagięcia, rozciągnięcia lub oderwania pod własnym ciężarem.

Przyklejoną część brytu można docisnąć na przykład szczotką na kiju. Pozostałą część dokleja się stopniowo, przesuwając się wzdłuż sufitu i dociskając tapetę szczotką albo wałkiem z długim uchwytem. Ruchy powinny być spokojne i prowadzone od środka brytu ku krawędziom, aby usunąć powietrze i równomiernie rozprowadzić klej.

Podczas tapetowania sufitu bardzo ważne jest wcześniejsze przygotowanie stanowiska pracy. Warto zadbać o stabilne podparcie, wygodny dostęp do całej powierzchni oraz odpowiednie oświetlenie. Dzięki temu łatwiej zauważyć nierówności, pęcherze powietrza albo miejsca wymagające dodatkowego dociśnięcia.

Jak uzyskać estetyczny efekt w trudnych miejscach?

Tapetowanie trudno dostępnych miejsc wymaga dokładności, ale przy odpowiednim przygotowaniu można wykonać je samodzielnie. Najważniejsze jest prawidłowe wyznaczenie linii przy narożnikach, pozostawienie zapasu tapety przy wnękach, zachowanie bezpieczeństwa przy gniazdkach i przełącznikach oraz praca w dwie osoby podczas klejenia tapety na suficie.

Starannie wymierzony i dobrze dociśnięty bryt będzie wyglądał estetycznie po wyschnięciu, a tapeta nie powinna odklejać się na krawędziach. Warto pamiętać, że w miejscach problematycznych lepiej zostawić niewielki zapas materiału i dociąć go po przyklejeniu, niż od razu przycinać tapetę zbyt krótko. Dzięki temu nawet narożniki, wnęki, gniazdka i sufit można wykończyć równo, schludnie i trwale.

źródło i zdjęcia: Grupa Pronicel S.A.

opracowanie: Anna Chrystyna