9-16 minut 
Kominy stalowe 
533 189 050 
Górnośląska 1 43-200 Pszczyna 
Fizyczny paradoks ciągu w ujemnych temperaturach
Naturalny ciąg kominowy opiera się na różnicy gęstości gazów. Ciepłe spaliny wytworzone w komorze spalania mają mniejszą masę właściwą niż chłodne powietrze otaczające budynek.
W rezultacie lżejsze spaliny unoszą się w górę pionowego kanału, a wywołane w ten sposób podciśnienie zasysa świeże powietrze do paleniska, podtrzymując proces spalania.
Zgodnie z tym mechanizmem duża różnica temperatur pomiędzy wnętrzem komina a otoczeniem powinna naturalnie wzmacniać siłę wyporu.
Zjawisko to funkcjonuje sprawnie wyłącznie wtedy, gdy przewód jest już rozgrzany. Jeżeli instalacja kominowa pozostaje zimna, przewymiarowana lub wilgotna, początkowa faza odprowadzania spalin staje się utrudniona.
Niska temperatura zewnętrzna nie gwarantuje stabilnego odprowadzania dymu, dopóki wewnątrz szachtu nie ukształtują się właściwe warunki termiczne. Odpowiednio dobrany system kominowy musi radzić sobie zarówno z mrozem, jak i z porywistym wiatrem oraz częstymi zmianami mocy urządzenia.
Skąd bierze się podstępny zimny korek powietrzny?
Komin nieużywany przez wiele godzin stopniowo wychładza się do temperatury otoczenia. Wewnątrz kanału zalega wówczas słup gęstego, chłodnego powietrza, który opada w kierunku paleniska.
Zjawisko to powszechnie określa się jako zimny korek powietrzny. Tworzy on aerodynamiczną blokadę uniemożliwiającą swobodne ujście gazów spalinowych w początkowej fazie rozpalania.
Obecność takiego zatoru powoduje poważne trudności z rozpaleniem ognia, cofanie dymu przez nieszczelności i drzwiczki, wyraźny zapach sadzy w pomieszczeniu, niestabilny płomień oraz dymienie trwające aż do nagrzania przewodu.
Zjawisko to występuje szczególnie często w kominach prowadzonych na zewnątrz elewacji, w przewodach pozbawionych izolacji oraz w kominkach uruchamianych okazjonalnie.
Problem pogłębiają także obszerne kanały murowane, niskie budynki, długie odcinki poziomych przyłączy oraz urządzenia wytwarzające chłodne spaliny. Po rozpaleniu spaliny muszą najpierw ogrzać ścianki szachtu i wyprzeć zimne powietrze, aby wytworzyły się stabilne warunki przepływu.
Czy ujemne temperatury zawsze gwarantują doskonały przepływ?
W rozgrzanym, szczelnym i poprawnie zwymiarowanym kominie niska temperatura zewnętrzna sprzyja naturalnemu ciągowi, jednak w praktyce jego wartość bywa ograniczana przez inne czynniki. Wychłodzenie ścianek szachtu, brak izolacji, nagromadzony kondensat czy zanieczyszczenie przewodu sadzą i smołą potrafią zniweczyć korzyści płynące z mrozu na zewnątrz.
Przeszkodą może być również niewłaściwie dobrana średnica, zbyt mała wysokość czynna komina, zawirowania wiatrowe, zamarznięta lub zablokowana nasada kominowa, a także niedobór powietrza do spalania w nowoczesnych, szczelnych domach. O ostatecznej sprawności usuwania spalin przesądza bilans całej instalacji, a nie wyłącznie niska temperatura na zewnątrz.
Krytyczny moment rozpalania w wychłodzonym budynku
Uruchomienie paleniska na mrozie to najbardziej wymagający etap pracy komina, ponieważ zarówno urządzenie, jak i przewód są całkowicie zimne, a początkowa ilość spalin nie wystarcza do natychmiastowego przełamania chłodnego słupa powietrza. Rozpalanie w takich warunkach z łatwością prowadzi do zadymienia kotłowni lub salonu.
Trudności nasilają się przy użyciu wilgotnego drewna, niedostatecznej ilości rozpałki, zamkniętych dopływach powietrza, zanieczyszczonym przewodzie oraz przy podciśnieniu generowanym przez intensywnie działającą wentylację wywiewną. Eksperci Komin-Flex podkreślają:
Poradnik
„Jeżeli przy każdym uruchomieniu dym przedostaje się do pomieszczenia, nie należy uznawać tego za normalną cechę sezonu zimowego.”
Powtarzające się zadymianie jest wyraźnym sygnałem nieprawidłowości i wymaga weryfikacji drożności przewodu, nawiewu oraz stanu samego urządzenia grzewczego.
Izolacja termiczna przewodu a ochrona przed spadkiem parametrów spalin
Zadaniem warstwy izolacyjnej jest ograniczenie tempa oddawania ciepła ze spalin do zimnego otoczenia. Dzięki temu spaliny dłużej utrzymują temperaturę niezbędną do podtrzymania stabilnego ciągu naturalnego wzdłuż całej drogi przepływu.
Ocieplenie ma zasadnicze znaczenie dla kominów zamontowanych na zewnętrznej ścianie budynku, a także przewodów poprowadzonych przez nieogrzewany garaż, strych czy piwnicę.
Brak izolacji prowadzi do wychłodzenia spalin i gwałtownego skraplania pary wodnej. Towarzyszy temu przyspieszone odkładanie się sadzy oraz smoły, a w nieodpowiednio zabezpieczonych systemach także korozyjna degradacja materiału przewodu.
Dlaczego zamarzający kondensat zagraża instalacji grzewczej?
Gazy spalinowe zawierają znaczną ilość pary wodnej, która skrapla się po obniżeniu temperatury ścianek komina poniżej punktu rosy. Podczas mrozów ryzyko to gwałtownie wzrasta, szczególnie na nieocieplonych odcinkach szachtu oraz przy pracy nowoczesnych urządzeń o wysokiej sprawności, emitujących spaliny o niskiej temperaturze.
Powstający kondensat łączy się ze składnikami spalin, tworząc żrący roztwór niszczący zaprawę murarską, cegłę oraz stal nieposiadającą odpowiedniej kwasoodporności.
Mroźna pogoda niesie ze sobą również bezpośrednie ryzyko zamarznięcia odpływu skroplin w nieogrzewanej strefie lub w dolnej części komina zewnętrznego.
Zablokowanie odpływu powoduje gromadzenie się cieczy wewnątrz przewodu, wycieki przez połączenia, zalanie kotła oraz zatrzymanie pracy urządzenia w wyniku alarmu technicznego.
Tradycyjny mur z cegły w zestawieniu z nowoczesną stalą i ceramiką
Zachowanie komina podczas mrozów zależy w ogromnej mierze od materiału, z którego wykonano przewód. Tradycyjny komin murowany cechuje się dużą masą i powolnym nagrzewaniem, przez co zimny mur odbiera energię spalinom i wydłuża proces wytwarzania prawidłowego ciągu.
Z kolei stalowy wkład kominowy charakteryzuje się minimalną bezwładnością cieplną, dzięki czemu nagrzewa się błyskawicznie, znacząco ułatwiając przełamanie zimnego korka powietrznego zaraz po rozpaleniu.
Wkłady ceramiczne potrzebują nieco więcej czasu na osiągnięcie temperatury roboczej niż stal, jednak po nagrzaniu stabilnie ją akumulują. Zapewniają także szczelność wymaganą przy nowoczesnych kotłach, chroniąc konstrukcję budynku przed wilgocią i niszczącym wpływem kondensatu.
Kotły gazowe, urządzenia na pellet i kominki w obliczu tęgiego mrozu
Nowoczesne gazowe kotły kondensacyjne oraz kotły na pellet wprowadzają do komina spaliny o zredukowanej temperaturze, co w warunkach silnego mrozu zwiększa ryzyko oblodzenia zakończeń wylotowych oraz zatorów w syfonach odprowadzających skropliny. Urządzenia te wymagają szczelnych, izolowanych przewodów odpornych na wilgoć.
W przypadku kominków na drewno mroźne powietrze potrafi wywołać efekt przeciwny, czyli nadmiernie silny ciąg kominowy, który skutkuje zbyt szybkim spalaniem opału, szumem w przewodzie i przegrzewaniem wkładu. Jak wskazują specjaliści:
„Nie należy ograniczać nadmiernego ciągu przez trwałe zdławienie dopływu powietrza do poziomu powodującego niepełne spalanie. Może to prowadzić do powstawania smoły i sadzy. Sposób regulacji powinien odpowiadać konstrukcji urządzenia. Jeżeli ciąg regularnie przekracza parametry wymagane przez kominek, konieczne może być zastosowanie rozwiązania przewidzianego przez producenta i ocenionego dla całej instalacji.”
źródło i zdjęcia: Komin-Flex
