Więcej niż kilka tafli szkła
Nowoczesna szyba zespolona jest konstrukcją składającą się z co najmniej dwóch tafli szkła oddzielonych ramką dystansową. Powstała pomiędzy nimi zamknięta przestrzeń tworzy komorę, która może zostać wypełniona gazem izolacyjnym, najczęściej argonem.
W przypadku pakietów trzyszybowych konstrukcja jest bardziej rozbudowana. Pojawia się kolejna tafla oraz druga ramka dystansowa, dzięki czemu powstają dwie oddzielne komory międzyszybowe.
To właśnie połączenie szkła, odpowiedniego dystansu pomiędzy taflami, gazu oraz szczelnego zabezpieczenia krawędzi pozwala uzyskać parametry potrzebne we współczesnych oknach.
Jak przygotowuje się ramkę dystansową?
Jednym z pierwszych etapów produkcji jest przygotowanie ramki dystansowej. Element zostaje dopasowany do wymiarów konkretnego pakietu szybowego zgodnie z zamówieniem klienta.
Ramka odpowiada przede wszystkim za zachowanie określonej odległości pomiędzy taflami szkła. Wyznacza tym samym szerokość komory znajdującej się wewnątrz szyby zespolonej i stanowi ważną część całej konstrukcji.
Na dalszym etapie jest łączona ze szkłem, a cały zestaw trafia do specjalistycznej linii produkcyjnej. W przypadku szyby trzyszybowej proces obejmuje również przygotowanie kolejnej ramki dla drugiej komory.
Po co stosuje się sito molekularne?
Wewnątrz ramki dystansowej znajduje się także materiał określany jako sito molekularne. Jego zadaniem jest wiązanie wilgoci znajdującej się wewnątrz zamkniętej przestrzeni szyby zespolonej.
Ma to duże znaczenie dla trwałości całego pakietu. Wilgoć uwięziona pomiędzy taflami mogłaby z czasem prowadzić do problemów z przejrzystością szyby i pojawiania się zaparowania wewnątrz komory.
Dlatego materiał pochłaniający wilgoć jest niewidocznym z zewnątrz, ale istotnym elementem konstrukcji szyby zespolonej.
Po co w szybie zespolonej stosuje się argon?
Jednym z najważniejszych etapów produkcji jest wypełnienie przestrzeni pomiędzy taflami gazem izolacyjnym. W opisywanym procesie standardowo wykorzystywany jest argon.
Argon jest gazem szlachetnym, który ma mniejszą przewodność cieplną niż powietrze. Dzięki temu jego obecność w komorze międzyszybowej pomaga ograniczać wymianę ciepła przez pakiet szybowy. W praktyce jest jednym z elementów wpływających na właściwości termoizolacyjne całego okna.
Zespalanie odbywa się na specjalistycznej linii wyposażonej w prasy. Najpierw do urządzenia trafia jedna tafla szkła, a następnie kolejna wraz z przygotowaną ramką dystansową. Prasowanie prowadzone jest w środowisku umożliwiającym jednoczesne wypełnienie komory argonem.
W pakiecie trzyszybowym proces jest powtarzany dla kolejnej tafli i następnej komory.
Czy argon jest jedynym stosowanym gazem?
Argon jest standardowym rozwiązaniem stosowanym w opisywanym procesie produkcji, ale nie jest jedynym gazem, który może znajdować się wewnątrz szyb zespolonych.
W materiale wspomniano również o kryptonie, wykorzystywanym w niektórych innych zakładach i rozwiązaniach. Niezależnie od rodzaju zastosowanego gazu jego obecność musi być uwzględniona w technologii zespalania oraz późniejszej kontroli gotowego produktu.
Poliuretan jako uszczelnienie drugiego stopnia
Samo połączenie tafli z ramką nie kończy procesu produkcji. Krawędzie pakietu muszą zostać odpowiednio zabezpieczone, dlatego jednym z ostatnich etapów jest wykonanie uszczelnienia wtórnego.
W opisywanej technologii wykorzystywany jest do tego poliuretan. Specjalna maszyna automatycznie rozprowadza materiał wzdłuż zewnętrznych krawędzi szyby zespolonej.
Poliuretan zabezpiecza obrzeże pakietu i wspiera utrzymanie szczelności całej konstrukcji. Ma to znaczenie zarówno dla ograniczenia dostępu wilgoci z zewnątrz, jak i dla utrzymania odpowiednich warunków wewnątrz komór wypełnionych gazem izolacyjnym.
Po automatycznym nałożeniu materiału narożniki pakietu są dodatkowo wykańczane ręcznie. Pozwala to dokładnie zabezpieczyć miejsca, w których spotykają się poszczególne odcinki uszczelnienia.
Kontrola jakości przed wysyłką
Gotowa szyba zespolona nie trafia od razu do transportu. Ostatnim etapem procesu jest kontrola jakości. Pakiet przechodzi inspekcję wizualną, podczas której sprawdzana jest między innymi czystość gotowego wyrobu.
Weryfikowana jest również obecność i zawartość gazu znajdującego się wewnątrz komory. Kontrola pozwala wychwycić ewentualne nieprawidłowości przed przekazaniem produktu do klienta.
Dopiero zaakceptowane szyby trafiają do działu wysyłki, gdzie umieszczane są na specjalnych stojakach i zabezpieczane na czas transportu.
Technologia ukryta wewnątrz okna
Gotowa szyba zespolona sprawia wrażenie prostego elementu, ale za jej produkcją stoi wieloetapowy proces technologiczny. Każdy komponent ma określone zadanie: ramka utrzymuje właściwy dystans pomiędzy taflami, sito molekularne odpowiada za wilgoć, argon poprawia właściwości izolacyjne, a poliuretan pomaga zabezpieczyć krawędzie pakietu.
Do tego dochodzi precyzyjne prasowanie, automatyzacja procesu oraz końcowa kontrola jakości. Wszystkie te elementy sprawiają, że szyba zespolona może skutecznie pełnić jedną ze swoich najważniejszych funkcji – ograniczać straty ciepła przez okno i zapewniać odpowiednie parametry użytkowe przez długi czas.
źródło i zdjęcia: Pilkington IGP, NSG Group