17-22 minuty 
Oczyszczalnie ścieków 
+48 603 310 919, +48 693 825 147 
Objazdowa 3 62-250 Czerniejewo 
Biopreparaty jako wsparcie biologii oczyszczalni
Podstawą działania biologicznej przydomowej oczyszczalni ścieków są mikroorganizmy rozkładające związki organiczne znajdujące się w ściekach. Od kondycji tej mikroflory w dużej mierze zależy prawidłowy przebieg procesów oczyszczania.
Biopreparaty mogą wspierać biologiczne procesy zachodzące w oczyszczalni, szczególnie podczas rozruchu, po dłuższej przerwie w użytkowaniu, odpompowaniu osadu lub zaburzeniu pracy mikroorganizmów.
Nie zastępują jednak prawidłowego napowietrzania, kontroli ilości osadu oraz właściwej eksploatacji. W prawidłowo pracującej oczyszczalni VH regularne dodawanie bakterii nie jest warunkiem utrzymania procesu biologicznego.
Nie oznacza to jednak, że każdy produkt działa tak samo. Biopreparat powinien być dopasowany do rodzaju instalacji i konkretnego problemu.
Jakie biopreparaty stosować?
Preparaty startowe służą przede wszystkim do rozruchu lub ponownego zaszczepienia środowiska biologicznego oczyszczalni. Przykładem jest BioStarter, przeznaczony do inokulacji instalacji i zawierający co najmniej 400 miliardów komórek bakterii w dawce 150 g.
Może być stosowany podczas uruchamiania nowej oczyszczalni, a także w celu przywrócenia aktywności biologicznej po dłuższej przerwie technologicznej, pracach serwisowych lub zaburzeniach pracy instalacji.
Do wspomagania bieżącej eksploatacji może być wykorzystywany BioControl – preparat bakteryjno-enzymatyczny przeznaczony do oczyszczalni tlenowych i beztlenowych.
Wspiera procesy biodegradacji, m.in. rozkład tłuszczów i redukcję osadów, a w razie potrzeby może pomóc w odbudowie procesów biologicznych. Jego stosowanie należy traktować jako wsparcie eksploatacyjne, a nie jako warunek prawidłowego działania każdej oczyszczalni.
W przypadku konkretnych problemów eksploatacyjnych można sięgnąć po preparaty specjalistyczne. SEDIFAST jest przeznaczony przede wszystkim do poprawy właściwości osadu czynnego i ograniczania pienienia.
Wariant F1 pomaga m.in. ograniczać niekorzystny wpływ tłuszczów, poprawia sedymentację osadu i klarowność ścieków. Z kolei BioReduktor jest przeznaczony do ograniczania nadmiernego rozwoju bakterii nitkowatych, które mogą powodować puchnięcie osadu, powstawanie piany i kożucha na powierzchni ścieków.
Dobierając biopreparat, warto kierować się przede wszystkim aktualnym stanem oczyszczalni, przeznaczeniem konkretnego środka oraz zaleceniami producenta urządzenia i preparatu.
Jak dawkować bakterie do oczyszczalni?
Częstotliwość dawkowania zależy od rodzaju preparatu, wielkości zbiornika, liczby mieszkańców oraz sposobu użytkowania instalacji. Dawkowanie biopreparatu należy zawsze ustalać na podstawie aktualnej instrukcji konkretnego produktu.
Preparaty startowe, eksploatacyjne i interwencyjne różnią się stężeniem oraz sposobem aplikacji, dlatego nie należy stosować jednego uniwersalnego schematu dawkowania.
Inny schemat obowiązuje podczas rozruchu instalacji. Preparat startowy podaje się wtedy w dawce przewidzianej do szybkiego zaszczepienia środowiska biologicznego.
Najważniejszą zasadą pozostaje przestrzeganie instrukcji konkretnego produktu. Zbyt mała lub zbyt rzadka dawka może nie przynieść oczekiwanego efektu, natomiast nadmierne stosowanie preparatów nie musi poprawiać pracy oczyszczalni i niepotrzebnie zwiększa koszty.
Co zrobić po zaburzeniu pracy biologicznej oczyszczalni?
W przypadku pogorszenia pracy oczyszczalni najpierw należy ustalić przyczynę problemu. Trzeba sprawdzić ilość i kondycję osadu, napowietrzanie, dopływ ścieków oraz to, czy do instalacji nie trafiła duża ilość agresywnej chemii, solanki lub innych substancji zakłócających proces biologiczny.
Jeżeli stwierdzono nadmiar osadu, należy go usunąć zgodnie z instrukcją urządzenia. Dopiero po wyeliminowaniu przyczyny można zastosować odpowiednio dobrany preparat startowy lub interwencyjny, zgodnie z instrukcją konkretnego produktu albo zaleceniem serwisu.
Poradnik
Jak chemia domowa wpływa na bakterie?
Standardowe środki czystości stosowane zgodnie z przeznaczeniem i w normalnych ilościach nie powinny zaburzać pracy prawidłowo funkcjonującej oczyszczalni biologicznej. Należy natomiast unikać jednorazowego wprowadzania dużych ilości skoncentrowanych wybielaczy, chlorowych środków dezynfekcyjnych oraz innych preparatów o silnym działaniu biobójczym.
Produkty deklarowane przez producenta jako przyjazne dla biologicznych oczyszczalni mogą być dobrym wyborem, ale nie są jedynymi środkami, które można stosować w takim gospodarstwie domowym.
Jakie środki czystości wybierać?
Przy wyborze detergentów warto zwracać uwagę przede wszystkim na ich skład. Korzystniejsze dla środowiska biologicznego oczyszczalni są preparaty niezawierające dużych ilości chloru i silnych składników bakteriobójczych.
Szczególnej ostrożności wymagają skoncentrowane wybielacze, silne płyny dezynfekujące oraz produkty o intensywnym działaniu antybakteryjnym.
Czego nie wolno wlewać do oczyszczalni?
Jednym z najpoważniejszych błędów jest traktowanie kanalizacji jak miejsca do usuwania substancji, z którymi biologiczna oczyszczalnia nie jest w stanie sobie poradzić.
Do instalacji nie powinny trafiać duże ilości agresywnej chemii bakteriobójczej, popłuczyny z regeneracji stacji uzdatniania wody, nierozpuszczalne odpady ani znaczne ilości tłuszczów kuchennych.
Problem mają dwa wymiary. Część substancji niszczy mikroorganizmy, inne mogą natomiast fizycznie odkładać się w instalacji i sprzyjać powstawaniu zatorów. Szczególnie niebezpieczne dla biologii oczyszczalni są solanki.
Dlaczego solanka niszczy osad czynny?
Popłuczyny powstające podczas regeneracji stacji uzdatniania lub zmiękczania wody mogą zawierać wysokie stężenia soli. Duży jednorazowy ładunek soli może poważnie zaburzyć warunki życia mikroorganizmów tworzących osad czynny, ograniczyć ich aktywność, a przy silnym obciążeniu prowadzić do obumierania części biomasy.
Solanki nie należy odprowadzać bezpośrednio do biologicznej oczyszczalni ścieków.
Sposób zagospodarowania takich popłuczyn powinien zostać przewidziany zgodnie z wymaganiami konkretnej instalacji i jej producenta.
Jak odbudować florę po użyciu agresywnej chemii?
Jeżeli do instalacji jednorazowo trafiła duża ilość chloru, środka dezynfekującego lub innej substancji szkodliwej dla mikroorganizmów, warto obserwować pracę oczyszczalni. Nieprzyjemny zapach, zmiana wyglądu osadu czy wyraźne pogorszenie pracy systemu mogą świadczyć o zaburzeniu mikroflory.
W pierwszej kolejności należy wyeliminować przyczynę problemu i zaprzestać odprowadzania agresywnego środka. Jeżeli w zbiorniku znajduje się nadmierna ilość obumarłego osadu, może być konieczne jego usunięcie.
Kolejnym etapem jest odbudowanie środowiska biologicznego. W tym celu stosuje się preparaty startowe lub zwiększoną dawkę odpowiedniego biopreparatu, zawsze zgodnie z instrukcją producenta.
Nie warto natomiast bez kontroli mieszać wielu preparatów albo wielokrotnie przekraczać zalecanych dawek. Celem jest przywrócenie stabilnej populacji mikroorganizmów, a nie samo wsypanie jak największej ilości środka.
Tłuszcze i odpady nierozpuszczalne jako dodatkowe zagrożenie
Nie wszystkie problemy z oczyszczalnią wynikają bezpośrednio z obumierania bakterii. Część z nich ma charakter mechaniczny.
Duże ilości tłuszczu kuchennego po dostaniu się do kanalizacji mogą osadzać się na rurach i innych elementach systemu. Z czasem tworzą warstwy, do których przywierają kolejne zanieczyszczenia, zwiększając ryzyko niedrożności.
Tłuszcz może również utrudniać dostęp tlenu i tym samym pogarszać warunki pracy bakterii tlenowych. Dlatego oleju po smażeniu i dużej ilości tłustych resztek nie należy usuwać przez zlew ani toaletę.
Podobna zasada dotyczy substancji nierozpuszczalnych. Oczyszczalnia biologiczna służy do przetwarzania ścieków, a nie odpadów stałych. Materiały, których mikroorganizmy nie mogą rozłożyć, mogą pozostać w instalacji i powodować mechaniczne problemy.
Skąd bierze się nieprzyjemny zapach?
Przykry zapach jest często jednym z pierwszych sygnałów, że środowisko biologiczne oczyszczalni zostało zaburzone. Powodem może być obumieranie bakterii po kontakcie z agresywną chemią lub solanką, nadmierna ilość osadu, duże obciążenie tłuszczami albo dłuższa przerwa w prawidłowej eksploatacji.
Sam zapach nie wskazuje więc jednej konkretnej przyczyny.
W przypadku pojawienia się intensywnego zapachu należy sprawdzić nie tylko kondycję osadu, ale również działanie kompresora i napowietrzania, ilość osadu, obciążenie oczyszczalni oraz to, czy do kanalizacji nie trafiły substancje zakłócające proces biologiczny. Biopreparat może wspomóc odbudowę procesu, ale nie powinien zastępować ustalenia i usunięcia przyczyny problemu.
Biopreparaty zamiast naprawiania skutków
Preparaty bakteryjne mogą wspierać pracę biologicznej oczyszczalni, ale nie zastąpią właściwego korzystania z kanalizacji. Najlepsze efekty daje połączenie regularnego, zgodnego z instrukcją dawkowania ze świadomym doborem chemii domowej.
Szczególnie ważne jest unikanie dużych dawek chloru i innych środków bakteriobójczych, niedopuszczanie do oczyszczalni solanki oraz niewylewanie do kanalizacji tłuszczów i substancji nierozpuszczalnych.
Jeżeli równowaga biologiczna zostanie zaburzona, odpowiednio dobrany preparat startowy lub kuracja uderzeniowa mogą pomóc w odbudowie flory. Znacznie łatwiej jest jednak chronić mikroorganizmy na co dzień niż później odtwarzać biologiczne środowisko oczyszczalni po jego poważnym uszkodzeniu.
źródło i zdjęcia: Eko House Technologie Ekologiczne
