Przegląd technologii stropowych: od płyty Teriva po systemy Smart i Vector

Współczesne budownictwo przechodzi wyraźną transformację, odchodząc od metod czysto rzemieślniczych, wymagających ogromnego nakładu pracy ręcznej, w stronę prefabrykacji i systemów modułowych.

Jeszcze kilkanaście lat temu na polskich budowach królowały rozwiązania wymagające pełnego deskowania lub pracochłonnego układania belek i pustaków, jednak rosnące koszty robocizny oraz wymagania dotyczące energooszczędności i akustyki wymusiły zmianę tego paradygmatu.

Inwestorzy, niezależnie od tego, czy realizują projekt małego domu jednorodzinnego, bliźniaka, czy wielkiej hali przemysłowej, stają przed koniecznością zbalansowania budżetu z jakością techniczną przegrody poziomej.

Analiza dostępnych technologii pokazuje, że nie istnieje jeden uniwersalny strop idealny dla każdej budowy, jednak wyraźnie zarysowuje się podział na rozwiązania dedykowane budownictwu mieszkaniowemu oraz te przeznaczone dla dużych inwestycji przemysłowych.

Kluczowymi parametrami, które należy wziąć pod uwagę, są rozpiętość przegrody, dopuszczalne obciążenia, izolacyjność akustyczna oraz dostępność sprzętu montażowego, takiego jak dźwigi.

Warto zatem przyjrzeć się bliżej charakterystyce poszczególnych systemów, aby uniknąć pułapki stosowania technologii przestarzałych, które są wybierane często jedynie z przyzwyczajenia wykonawców, a nie z racjonalnego rachunku ekonomicznego. 

Rewolucja w budownictwie jednorodzinnym

W sektorze domów jednorodzinnych, a także w zabudowie szeregowej i bliźniaczej, coraz wyraźniejszą dominację zyskują nowoczesne stropy panelowe. Do tej grupy zaliczają się systemy typu Smart, Vector oraz S-Panel 60, które stanowią odpowiedź na potrzebę szybkiego i ekonomicznego wznoszenia konstrukcji.

Ich podstawową przewagą jest drastyczne ograniczenie prac mokrych i szalunkowych na budowie. W przeciwieństwie do metod tradycyjnych, montaż tych prefabrykatów odbywa się błyskawicznie przy użyciu lekkiego dźwigu HDS, co eliminuje konieczność wynajmowania ciężkiego sprzętu budowlanego i znacznie przyspiesza proces inwestycyjny.

Co istotne, stropy te charakteryzują się relatywnie niską masą własną oraz możliwością osiągania dużych rozpiętości, sięgających nawet 10,5 metra, co daje architektom i inwestorom dużą swobodę w kształtowaniu przestrzeni bez konieczności stosowania gęstej siatki podpór.

Szczególną uwagę warto zwrócić na aspekt ekonomiczny i wykonawczy systemów panelowych. Rozwiązania takie jak Smart czy S-Panel 60 pozwalają na znaczną redukcję zużycia materiałów dodatkowych – wymagają one mniejszej liczby stempli (lub w ogóle ich eliminują przy mniejszych rozpiętościach), ograniczonego zbrojenia górnego oraz znacznie cieńszej warstwy nadbetonu, a w niektórych przypadkach wylewka jest całkowicie zbędna.

Dodatkowym atutem jest jakość wykończenia; dolna powierzchnia tych stropów jest idealnie gładka, co ułatwia prace tynkarskie, a konstrukcja umożliwia ukrycie instalacji bezpośrednio w stropie. Z perspektywy użytkowej kluczowa jest również doskonała dźwiękoizolacyjność oraz brak zjawiska klawiszowania, które często trapi starsze technologie. 

Zmierzch tradycyjnych technologii gęstożebrowych

Mimo dostępności nowoczesnych rozwiązań, na rynku wciąż funkcjonują technologie starszej generacji, z których najbardziej rozpoznawalną jest strop Teriva. Jest to system tradycyjny, stosowany obecnie głównie ze względu na przyzwyczajenia starszych ekip budowlanych oraz powszechną dostępność pustaków i belek.

Analiza parametrów technicznych wskazuje jednak, że jest to rozwiązanie obarczone wieloma wadami. Przede wszystkim wykonanie stropu Teriva jest procesem niezwykle pracochłonnym i czasochłonnym, co przy obecnych stawkach robocizny czyni go rozwiązaniem kosztownym – często droższym w ostatecznym rozrachunku niż nowoczesne panele.

Technologia ta wymaga skomplikowanego i gęstego stemplowania, a finalny produkt często nie spełnia współczesnych oczekiwań w zakresie komfortu użytkowania. Stropy te charakteryzują się słabą izolacyjnością akustyczną, co w domach wielokondygnacyjnych może być uciążliwe dla domowników.

Ponadto, inwestorzy decydujący się na to rozwiązanie muszą liczyć się z ryzykiem powstawania zarysowań na sufitach oraz zjawiskiem klawiszowania, wynikającym z pracy poszczególnych elementów konstrukcji.

Istnieją co prawda ulepszone wersje systemów belkowych, takie jak strop Master, wykorzystujący belki sprężone o większej wytrzymałości i rozpiętości niż standardowa Teriva, jednak nadal dziedziczą one większość wad technologicznych swoich poprzedników, w tym słabą akustykę i wysoki nakład pracy przy montażu.

Stropy monolityczne i filigran w kontekście domów

Alternatywą dla systemów prefabrykowanych są stropy wylewane na mokro – monolityczne. Choć technologia ta pozwala na dużą dowolność w kształtowaniu stropu i jest powszechnie znana, w kontekście budownictwa jednorodzinnego okazuje się rozwiązaniem najmniej ekonomicznym.

Koszt wykonania stropu monolitycznego może być nawet dwukrotnie wyższy w stosunku do stropów panelowych, co wynika z konieczności wykonania pełnego deskowania, dużej ilości zbrojenia oraz ogromnego nakładu pracy. Jest to proces nie tylko drogi, ale i długotrwały, co może opóźnić realizację całego harmonogramu budowy.

Rozwiązaniem pośrednim, stosowanym niekiedy przy bardzo dużych powierzchniach lub skomplikowanych rzutach budynków, są stropy typu Filigran. Są to płyty żelbetowe starszej generacji, które pozwalają na dowolne kształtowanie geometrii stropu i oferują dobrą izolację akustyczną.

Niestety, technologia ta niesie ze sobą szereg wyzwań logistycznych i finansowych. Montaż płyt Filigran wymaga użycia ciężkiego dźwigu, co może być problematyczne na mniejszych działkach, a sam proces wymusza zatrudnienie wykonawców o wysokich kwalifikacjach oraz zastosowanie licznego zbrojenia górnego, co podnosi całkowity koszt inwestycji.

Rozwiązania dla przemysłu i dużych rozpiętości

Zupełnie inne kryteria doboru stropu obowiązują w przypadku dużych inwestycji przemysłowych czy budynków użyteczności publicznej, gdzie priorytetem są olbrzymie rozpiętości i szybkość realizacji. W takich warunkach bezkonkurencyjne okazują się płyty sprężone kanałowe SPK.

Technologia ta umożliwia przekrywanie przestrzeni o rozpiętości sięgającej nawet 20, a w niektórych przypadkach 26 metrów, co jest nieosiągalne dla standardowych systemów belkowych czy panelowych.

Płyty kanałowe SPK to rozwiązanie nastawione na maksymalną efektywność. Ich montaż odbywa się błyskawicznie przy użyciu dużych dźwigów, które zazwyczaj i tak stacjonują na placach budów wielkokubaturowych.

Dzięki wysokiej nośności, powtarzalnej jakości produktu oraz eliminacji konieczności szalowania, płyty te pozwalają na znaczną redukcję kosztów i oszczędność czasu, co jest kluczowe dla deweloperów i inwestorów przemysłowych.

W tym segmencie również stosuje się stropy monolityczne, jednak podobnie jak w budownictwie jednorodzinnym, są one znacznie bardziej czasochłonne i kosztowne niż prefabrykaty sprężone.  

źródło i zdjęcia: Konbet Poznań

fot. otwierająca: Adobe Stock