Przygotowanie podłoża: wzmocnienie tynku bez chlapania
Prace przy dwóch parach drzwi wejściowych rozpoczynają się od uporządkowania ościeży oraz powierzchni wokół nich. Z podłoża należy usunąć luźne fragmenty starego tynku oraz nagromadzony pył.
Ściany w remontowanych korytarzach rzadko bywają jednorodne. Miejsca po wykuwaniu bruzd pod kable elektryczne odsłaniają surowy mur, który bezpośrednio sąsiaduje z osłabionym, sypiącym się starym tynkiem.
W takiej sytuacji kluczowe staje się wyrównanie zróżnicowanej chłonności podłoża i wzmocnienie jego struktury. Prawidłowe gruntowanie podłoża wykonuje się szybkoschnącym preparatem Żelowy Grunt N.
Jego żelowa konsystencja sprawia, że preparat nie chlapie podczas aplikacji. Produkt skutecznie wzmacnia sypiące się tynki i normuje chłonność podłoży mineralnych, dzięki czemu można sprawnie przejść do robót montażowych oraz szpachlarskich.
Obróbka ościeża drzwiowego z płytą gipsowo-kartonową
Wyprowadzenie prostych glifów przy dwóch parach drzwi wejściowych wymaga trwałego i stabilnego podparcia. Rozwiązaniem ułatwiającym uzyskanie równych płaszczyzn ościeża jest zastosowanie dociętych na wymiar pasów płyt gipsowo-kartonowych.
Materiałem wykorzystywanym na glifach jest unowocześniony gips szpachlowy S+ Dolina Nidy , czyli nowa odsłona tradycyjnego „szaraka”. Produkt jest dostarczany w szczelnym worku z tworzywa sztucznego, co zabezpiecza suchą mieszankę przed wilgocią z otoczenia.
Zaprawa wyróżnia się łatwością mieszania, a jej formuła dopuszcza dolanie wody w trakcie urabiania, jeśli zajdzie potrzeba skorygowania gęstości przygotowywanej masy.
Gips Szpachlowy S+ służy do klejenia dociętych płyt GK bezpośrednio do ościeża. Na zewnętrzne krawędzie glifów trafiają perforowane narożniki.
Profil wciska się w nałożoną uprzednio warstwę zaprawy, która przenika przez otwory w narożniku, zapewniając sztywne osadzenie elementu. W miejscach połączeń płyt ze ścianą wklejana jest taśma flizelinowa zatapiana w tej samej masie gipsowej, co zabezpiecza newralgiczną strefę przed pęknięciami.
Łatanie bruzd po kablach i gipsowanie metodą mokre na mokre
Równocześnie z obróbką glifów prowadzone są prace na ścianach przygotowywanych pod ułożenie tapety. Pierwszym krokiem jest wypełnienie bruzd powstałych po montażu kabli elektrycznych. Uniwersalny gips szpachlowy sprawdza się przy uzupełnianiu ubytków, szczelnie wypełniając bruzdy instalacyjne.
Po uzupełnieniu bruzd rozpoczyna się właściwe gipsowanie powierzchni ścian. Masę rozprowadza się za pomocą szerokiego pióra, co ułatwia pracę na dużej płaszczyźnie.
Metoda „mokre na mokre” przebiega etapami:
- Szerokim piórem nakłada się pierwszą warstwę gipsu szpachlowego na przygotowane, zagruntowane wcześniej podłoże.
- Należy odczekać, aż pierwsza warstwa zwiąże na tyle, by stać się przeschnięta w dotyku. Materiał jest już wówczas stabilny, lecz wciąż zachowuje wilgoć wewnątrz swojej struktury.
- Bezpośrednio na tak przygotowane podłoże nanosi się drugą warstwę materiału, gładząc całą powierzchnię.
Zastosowanie tej metody pozwala ukończyć prace w jeden dzień, bez czekania na pełne wyschnięcie pierwszej warstwy.
Podłoże przygotowane pod tapetę
Gips Szpachlowy S+ po całkowitym wyschnięciu uzyskuje jasny, kremowy kolor. Taka barwa podłoża stanowi estetyczną i neutralną bazę pod tapetę, eliminując ryzyko powstawania ciemnych prześwitów pod naklejaną okładziną.
Wygładzona szerokim piórem powierzchnia jest gotowa na kolejny etap prac wykończeniowych natychmiast po odparowaniu wilgoci ze związanej zaprawy.
źródło i zdjęcia: Dolina Nidy, Daven. TV na kanale YouTube