Dom z dwoma mieszkaniami może spełniać prawną definicję budynku jednorodzinnego, ale nie oznacza to automatycznie, że wolno wyprowadzić spaliny przez ścianę z kotła o mocy do 21 kW. Wyższy limit z § 175 warunków technicznych dotyczy wolno stojących budynków jednorodzinnych, a także budynków zagrodowych i rekreacji indywidualnej. Dla pozostałych budynków mieszkalnych limit wynosi 5 kW.
Dwa lokale nie przesądzają o limicie
Zgodnie z art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego budynek mieszkalny jednorodzinny może mieć maksymalnie dwa lokale mieszkalne. Definicja obejmuje budynki wolno stojące oraz te w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej - pod warunkiem, że są konstrukcyjnie samodzielne i służą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Dopuszczony jest też jeden lokal mieszkalny i lokal użytkowy, którego powierzchnia nie przekracza 30% powierzchni całkowitej budynku.
To jednak definicja budynku jednorodzinnego, a nie odpowiedź na pytanie, jaki limit mocy stosować przy bocznym wyrzucie spalin. § 175 ust. 1 WT rozróżnia wolno stojące budynki jednorodzinne oraz pozostałe budynki mieszkalne. W pierwszej z tych kategorii limit wynosi 21 kW, a w drugiej - 5 kW.
Dlatego określenie „dom dwurodzinny, parter i piętro” nie wystarcza do ustalenia, który limit obowiązuje. Trzeba sprawdzić zarówno status budynku, jak i formę jego zabudowy. Budynek w zabudowie bliźniaczej może mieścić się w definicji jednorodzinnego, ale nie jest przez to budynkiem wolno stojącym. Nie należy też zakładać, że każdy bliźniak jest automatycznie budynkiem wielorodzinnym.
Co dokładnie dopuszcza § 175 WT?
Przepis dotyczy indywidualnych koncentrycznych przewodów powietrzno-spalinowych albo oddzielnych przewodów powietrznych i spalinowych, obsługujących urządzenia gazowe z zamkniętą komorą spalania. Mogą być wyprowadzone przez ścianę zewnętrzną, gdy nominalna moc cieplna urządzenia wynosi:
- do 21 kW - w wolno stojącym budynku jednorodzinnym, zagrodowym lub rekreacji indywidualnej;
do 5 kW - w pozostałym budynku mieszkalnym.
Liczy się nominalna moc cieplna urządzenia, a nie tylko moc ustawiona w menu kotła.
Wysokość i odległości wylotu
Wymóg umieszczenia wylotu powyżej 2,5 m oraz wyjątek pozwalający na wysokość co najmniej 0,5 m dotyczą urządzeń z kategorii limitu 5 kW, wskazanych w § 175 ust. 1 pkt 2. Wyjątek można zastosować, jeśli w odległości do 8 m od wylotu nie ma placu zabaw ani innych miejsc rekreacyjnych. Wymogu wysokości 2,5 m nie należy przypisywać wolno stojącemu budynkowi jednorodzinnemu objętemu limitem 21 kW.
§ 175 ust. 3 wymaga zachowania co najmniej 0,5 m od najbliższej krawędzi otwieranych okien i ryzalitów przesłaniających oraz minimum 3 m między wylotami. Spełnienie tych odległości samo w sobie nie przesądza jednak, że rozwiązanie jest dopuszczalne.
Odległość od granicy działki
§ 175 WT nie podaje osobnej odległości wylotu spalin od granicy działki dla budynków mieszkalnych. Zastosowanie mają ogólne zasady sytuowania budynku z § 12 WT: co do zasady 4 m, jeśli ściana jest zwrócona w stronę granicy oknami lub drzwiami, albo 3 m, jeśli ich nie ma. Sam wylot przewodu spalinowego nie oznacza automatycznie, że ścianę należy traktować jako ścianę z oknami lub drzwiami. Konkretne usytuowanie warto jednak sprawdzić w projekcie, z uwzględnieniem pozostałych wymagań dotyczących budynku i instalacji.
Czy potrzebne jest zgłoszenie?
Prawo budowlane przewiduje zgłoszenie robót polegających na instalowaniu wewnątrz lub na zewnątrz użytkowanego budynku instalacji gazowej; do takiego zgłoszenia dołącza się wymagane dokumenty, w tym projekt. Nie oznacza to jednak, że każda zmiana sposobu odprowadzenia spalin automatycznie podlega tej procedurze - znaczenie ma zakres robót, w szczególności to, czy obejmują wykonanie lub zmianę instalacji gazowej. Przed rozpoczęciem prac należy ustalić właściwą procedurę dla konkretnego zakresu z projektantem i organem administracji architektoniczno-budowlanej.
Kontrola przewodu i dokumentacja
Nie należy zakładać, że każdą instalację musi odebrać wyłącznie mistrz kominiarski. Prawo budowlane rozróżnia uprawnienia do kontroli przewodów: mistrz kominiarski może kontrolować m.in. przewody grawitacyjne, a przewody, w których ciąg jest wymuszany mechanicznie, podlegają zasadom wskazanym w art. 62 ust. 6. Przy pracach w istniejącym domu warto przed uruchomieniem kotła uzgodnić z wykonawcą i osobą sprawdzającą instalację, jakie badania oraz protokoły są wymagane dla danego zakresu robót.
Źródła:
Skomentuj
